Wyrok NSA z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. I FSK 1755/19
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwester Marciniak (sprawozdawca), Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia del. WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Katarzyna Jaszuk, po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2020 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Sz 295/19 w sprawie ze skargi R.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 7 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od R. W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie kwotę 3.600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok sądu pierwszej instancji (k. 123 i 137-145 akt)
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 295/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: sąd pierwszej instancji) oddalił skargę R. W. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie (dalej: organ odwoławczy) z dnia 7 lipca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług miesiące marzec, maj, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2011 r.
1.2. W uzasadnieniu wyroku sąd pierwszej instancji wskazał, że w toku kontroli podatkowej organ ustalił, że skarżący, mimo korzystania w swej działalności gospodarczej ze zwolnienia podatkowego z VAT na podstawie art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: u.p.t.u.), braku rejestracji, nieprowadzenia ewidencji i nieskładania deklaracji dla potrzeb tego podatku, w 2011 r. wystawił i wprowadził do obrotu siedem faktur VAT. Skarżący nie obliczył i nie wpłacił podatku wykazanego w tych fakturach, naruszając według organu art. 103 ust. 1 w zw. z art. 108 ust. 1 u.p.t.u. W dniu 4 czerwca 2013 r. skarżący złożył deklaracje VAT-7, wskazując w nich kwoty zobowiązań podatkowych zgodne z ustaleniami kontroli podatkowej. Następnie, w dniu 6 lutego 2015 r. skarżący złożył korekty tych deklaracji, w których wykazał kwoty podatku podlegające wpłacie do urzędu skarbowego w wysokości 0 zł. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2015 r. organ podatkowy pierwszej instancji wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. w związku z wystawionymi i wprowadzonymi do obrotu w 2011 r. fakturami VAT. W dniu 7 września 2015 r. skarżący przedłożył uwierzytelnione kserokopie faktur korygujących do faktur wystawionych w 2011 r. Na wszystkich fakturach korygujących wskazano, że skarżący korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 u.p.t.u. Organy podatkowe nie uznały tych faktur korygujących wydając decyzje w przedmiocie określenia skarżącemu kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
