Wyrok NSA z dnia 23 maja 2019 r., sygn. II GSK 1897/17
Transport; Kara administracyjna
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Skoczylas (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń Protokolant Monika Majak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 587/16 w sprawie ze skargi "B." Sp. z o.o. w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 587/16, po rozpoznaniu skargi B. Sp. z o.o. w C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, 1/ uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w Opolu z dnia [...] marca 2015 r. oraz 2/ zasądził na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Główny Inspektor Transportu Drogowego, zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie i oddalenie skargi strony, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
1) przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; zwanej dalej: k.p.a.), w zw. z art. 92a ust. 1, 2 i 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (dalej również: u.t.d.) oraz lp. 5.2 i lp. 5.3 załącznika Nr 3 do tej ustawy (tj. przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy oraz skrócenie dziennego czasu odpoczynku), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnym uznaniu przez Sąd I instancji, iż przyjęcie przez organy, że skarżąca wykonując transport mas ziemnych i materiału powstającego w związku z pracami remontowymi w spornych dniach, tj. [...] kwietnia 2014 r., [...] kwietnia 2014 r., [...]-[...] czerwca 2014 r. nie poruszała się wyłącznie po terenie wyłączonym z ruchu nie zostało wykazane i w tym zakresie organy nie zebrały w sposób wszechstronny materiału dowodowego i nie przeprowadziły należytej jego analizy, podczas gdy organy obu instancji dokonały prawidłowej analizy niewadliwie zgromadzonego materiału dowodowego na podstawie której doszły do jednoznacznego przekonania, iż udział przedsiębiorcy w remoncie śluzy R. oraz awaryjnej rozbiórki przepustu i zabezpieczenie jezdni drogi w ciągu drogi wojewódzkiej nr [...] były przejazdami po drogach publicznych, gdyż zgodnie z pismem Zarządu Dróg Wojewódzkich w Opolu z dnia 05.02.2015 r. jedynie odcinek drogi wojewódzkiej nr [...] był wyłączany z ruchu na czas wykonywania prac remontowych, natomiast strona wykonując transport mas ziemnych nie poruszała się jedynie po odcinku wyłączonym, ale także poza jego obszarem i tym samym przy uwzględnieniu treści art. 4 pkt a rozporządzenia 561/2006 (definiującego "przewóz drogowy", jako każdą podróż odbywaną w całości lub części po drogach publicznych przez pojazd, z ładunkiem lub bez, używanym do przewozu osób lub rzeczy) przejazdy wykonywane w dniach [...] kwietnia 2014 r., [...] kwietnia 2014 r., [...]-[...] czerwca 2014 r. nie mogły zostać uznane za przejazdy wyłączone z zakresu stosowania przepisów regulujących normy czasu pracy kierowców, do czego odniesiono się precyzyjnie w uzasadnieniu uchylonej decyzji (Vide: strona 12 in fine i kolejna uzasadnienia uchylonej decyzji), przez co zaskarżona decyzja w kontekście stwierdzonych naruszeń załącznika nr 3 do u.t.d. odpowiadała prawu, zawierając przy tym uzasadnienie faktyczne i prawne, rzetelnie wyjaśniające motywy zapadłego rozstrzygnięcia;
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
