Wyrok NSA z dnia 9 maja 2019 r., sygn. I FSK 957/17
Z treści art. 190 § 1 O.p. nie wynika obowiązek zamieszczenia w zawiadomieniu o planowanym przesłuchaniu świadka jego personaliów, ani też okoliczności, na które dowód ma być przeprowadzony. Skoro zaś brak jest regulacji dotyczącej obowiązku poinformowania w zawiadomieniu o tym, kto będzie przesłuchiwany, to z braku takiej informacji nie można wywodzić, że strona pozbawiona została możliwości czynnego udziału w czynności dowodowej i w rezultacie w postępowaniu podatkowym.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, Sędzia del. WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Protokolant Anna Błażejczyk, po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E.I. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt I SA/Po 379/16 w sprawie ze skargi E.I. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do sierpnia 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od E.I. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu kwotę 3.600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z 26 października września 2016 r. sygn. akt I SA/Po 379/16, powołując się na art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej "P.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ("WSA") oddalił skargę Skarżącej - E.I., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu ("Dyrektor IS") z 21 grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu ("Dyrektor UKS") z 8 maja 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do sierpnia 2009 r.
Skarżąca prowadziła działalność gospodarczą pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe E. przedmiotem której było świadczenie usług transportowych oraz spedycji na terenie kraju i za granicą. Organy podatkowe zakwestionowały prawo Skarżącej do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez B. w U. ("B.") uznając, ze faktury te nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych (sprzedaży oleju napędowego), a zatem zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - dalej "u.p.t.u.", nie stanowiły podstawy do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego. Skarżąca miała świadomość oszukańczego charakteru transakcji lub dopuściła się zaniechań wskazujących na brak jej należytej staranności kupieckiej przy zakwestionowanych transakcjach.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
