Wyrok NSA z dnia 16 maja 2019 r., sygn. II FSK 934/17
Strona może nie mieć świadomości, a przede wszystkim wiedzy w zakresie skutków prawnych otrzymanej informacji, że z określonym co do daty dniem, na skutek przesłanki z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego podatnika za wskazany okres rozliczeniowy. Stąd też wszelkie pisma kierowane przez organ podatkowy powinny być kierowane do pełnomocnika.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Andrzej Jagiełło, Sędzia NSA Beata Cieloch, Sędzia WSA del. Paweł Dąbek (sprawozdawca), protokolant Ilona Makaruk, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 grudnia 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 380/16 w sprawie ze skargi T.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 29 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości, 2) uchyla decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 29 marca 2016 r., nr [...] w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie na rzecz T.J. kwotę 13.017,00 (słownie: trzynaście tysięcy siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 6 grudnia 2016r., sygn. akt I SA/Lu 380/16, oddalił skargę T.J. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie (dalej: Dyrektor lub organ odwoławczy) z dnia 29 marca 2016r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Z przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji stanu sprawy wynika, że powyższą decyzją Dyrektor po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Rzeszowie z dnia 29 października 2015r. określającej mu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r., uchylił zaskarżoną decyzję w części i określił wysokość tego zobowiązania w innej wysokości, zaś w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu podał, że powodem wydana decyzji określającej, były ustalenia, z których wynika, że uzyskane przez Skarżącego z tytułu udziału w spółce jawnej, a wynikające z wykonania umowy o zarządzanie przychody, winny być zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (w stanie obowiązującym w tej sprawie: Dz.U. z 2002r., Nr 14, poz. 176, dalej - u.p.d.o.f.), a nie jako przychody z działalności gospodarczej. Uznanie, że wszystkie przychody wykazane w księgach spółki jawnej związane były z wykonaniem umowy o zarządzanie zawartej między tą spółką jawną a spółką akcyjną, skutkowało uznaniem, że wszystkie też wydatki spółki jawnej były z nim bezpośrednio związane. Ponieważ spółka nie osiągnęła innych przychodów - w świetle art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. nie było podstaw do uwzględnienia wykazanych w księgach wydatków jako kosztów uzyskania przychodów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
