Wyrok NSA z dnia 27 listopada 2018 r., sygn. II GSK 3870/16
Transport
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia NSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia del. WSA Sylwester Miziołek Protokolant Anna Ważbińska-Dudzińska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt III SA/Łd 18/16 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od W. K. na rzecz Głównego Inspektora Transportu Drogowego 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. o sygn. akt III SA/Łd 18/16, po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej, uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł o kosztach postępowania.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia Sąd I instancji przyjął następujące ustalenia.
Decyzją z dnia [...] października 2015 r. GITD, działając na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.), art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 2, ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 460 ze zm., obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 2068 ze zm.; dalej: u.d.p.) oraz pkt 13 lit. b) załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną, oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1263 ze zm., obecny tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 890), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2015 r., którą nałożył na W. K. karę pieniężną 1500 zł za przejazd w dniu [...] maja 2015 r. o godzinie [...] po drodze krajowej [...] na odcinku [...] bez uiszczenia opłaty elektronicznej zespołem pojazdów złożonym z samochodu ciężarowego [...] (dmc 2985 kg) wraz z przyczepą lekką [...] (dmc 600 kg), którego dopuszczalna masa całkowita przekraczała 3,5 t (wyniosła 3585 kg). W wyniku kontroli stacjonarnej obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej GITD ustalił właściciela samochodu, jego rodzaj i dmc ww. zespołu pojazdów [w oparciu o dane z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (CEPiK)], jak również fakt, że samochód, którego przejazd zarejestrowano w dniu [...] maja 2015 r. i udokumentowano zdjęciami nie został wyposażony w urządzenie viaBOX, co skutkowało naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. GITD nie uwzględnił argumentacji, że naruszenie było spowodowane niezrozumieniem przepisów, nieumyślne i nieświadome, uznając, iż te wyjaśnienia nie mogły stanowić podstawy do uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania, gdyż w u.d.p. nie przewidziano możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej. Dlatego przyczyny, z powodu których opłata nie została uiszczona nie były istotne dla rozpatrzenia sprawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
