Wyrok NSA z dnia 22 listopada 2018 r., sygn. I FSK 1961/16
Podatek od towarów i usług
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA (del.) Maja Chodacka (sprawozdawca), Protokolant Anna Błażejczyk, po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej K. sp. z o. o. sp. komandytowa w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 368/16 w sprawie ze skarg K. sp. z o. o. sp. komandytowa w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 20 kwietnia 2016 r. nr [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2012 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od K. sp. z o. o. sp. komandytowa w K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach kwotę 10.800 (słownie: dziesięć tysięcy osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu I instancji.
1.1. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2016r. w sprawie I SA/Ke 368/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargi K. Sp. z o.o. Sp. Komandytowa w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach z dnia 20 kwietnia 2016r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012r.
1.2. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustalenia faktyczne dokonane zostały przez organy w niniejszej sprawie w zgodzie z podstawowymi zasadami postępowania podatkowego wynikającymi z rozdziału 1 i 11 Działu IV ustawy z 29 VIII 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015r. poz. 613 ze zm., dalej ,,Ordynacja podatkowa") co powoduje, że ustalenia te Sąd przyjmuje za własne. Dalej stwierdzono, iż istotą sporu jest dokonana przez organ wykładnia prawa materialnego, tj. art. 42 ust. 1, 4 i 11 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa o podatku od towarów i usług"), a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie. W ocenie organu zakwestionowane przepisy należy interpretować w zgodzie z przywołanym w decyzji orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W związku z tym organ stwierdził, że na podatniku spoczywa obowiązek posiadania dokumentów świadczących o tym, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju. Zdaniem organu, spółka nie dysponowała takimi dowodami a ich brak był wynikiem niedołożenia przez spółkę należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Konsekwencją powyższego było opodatkowanie transakcji stawką wynikająca z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, jako sprzedaży krajowej. W ocenie spółki posiadana przez nią dokumentacja w sposób wystarczający dokumentowała dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy a jeśli dokumenty obarczone były brakami to nie z winy spółki, albowiem wytwarzane były przez odbiorcę towarów, na co spółka nie miała wpływu. W związku z powyższym spółce nie można zarzucić braku dobrej wiary w momencie zawierania transakcji. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poprawne jest stanowisko prezentowane przez organ podatkowy w zaskarżonych decyzjach.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
