Wyrok NSA z dnia 9 października 2018 r., sygn. I FSK 1930/16
Przesłanką wystarczającą do pozbawienia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego jest nie tylko świadome uczestnictwo w oszustwie podatkowym, ale także brak należytej staranności. Działanie w dobrej wierze zachodziłoby wtedy, gdyby podatnik nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć, że stał się uczestnikiem oszustwa podatkowego, lub transakcje, w których uczestniczy stanowią nadużycie.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Adam Bącal, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (spr.), Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. spółka jawna z siedzibą w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Łd 384/16 w sprawie ze skargi B. spółka jawna z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (obecnie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi) z dnia 29 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. spółka jawna z siedzibą w O. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu I instancji.
Wyrokiem z 13 lipca 2016 r., w sprawie I SA/Łd 384/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. Spółki jawnej z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (dalej: DIS) z 29 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r.
Sąd I instancji nie stwierdził podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji, którą DIS utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. (dalej: DUKS) z 25 września 2015 r. określającą Skarżącej odpowiednio zobowiązanie podatkowe oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za ww. okresy rozliczeniowe, na skutek ustalenia, że Skarżąca bezzasadnie obniżyła podatek należny o podatek naliczony wykazany w fakturach VAT, dotyczących zakupu oleju napędowego oraz zakupu opon, wystawionych przez A.N. i M.P., gdyż faktury te nie dokumentowały rzeczywistych transakcji gospodarczych, o czym Skarżąca wiedziała lub - zachowując należytą staranność kupiecką - powinna była wiedzieć.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
