Wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1841/16
1. Myjnia wagonów towarowych nie stanowi budynku, budowli czy urządzenia przeznaczonego do prowadzenia ruchu kolejowego, o jakich mowa w art. 4 pkt 2 u.t.k. Obiekt myjni wagonów towarowych jako służący do wykonywania czynności utrzymania pojazdów kolejowych należy zaliczyć do bocznicy kolejowej, w rozumieniu art. 4 pkt 10 u.t.k.
2. Od 1 stycznia 2017 r. bocznice kolejowe zaliczane są do infrastruktury kolejowej i z tego względu są zwolnione od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Alina Rzepecka, Protokolant Joanna Legieć, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skarg kasacyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej i P. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Lu 714/15 w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 29 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. 1) uchyla zaskarżony wyrok w całości i oddala skargę w całości, 2) oddala skargę kasacyjną P. S.A. z siedzibą w W., 3) zasądza od P. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej kwotę 5 977 (słownie: pięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1.1 Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 714/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu skargi P. S.A. w W. - dalej także: Spółka, P. S.A., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej z dnia 29 kwietnia 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r.
1.2 Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. (Wójt) z dnia 2 kwietnia 2014 r. określającą Spółce wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie 1.224.651 zł. W ramach przeprowadzonych czynności sprawdzających organ po złożeniu przez P. S.A. deklaracji podatkowej zobowiązał Spółkę do złożenia korekt deklaracji na podatek od nieruchomości za lata 2009-2013 stwierdzając, że nie wykazała ona do opodatkowania działek położonych w miejscowości D. o nr ewidencyjnym [...], zabudowanych budynkami i budowlami związanymi z działalnością gospodarczą (myjnia wagonów towarowych). W dniu 30 grudnia 2013 r. - po wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego, do organu wpłynęła kolejna korekta deklaracji podatkowej za 2010 r. z załącznikiem, w którym wykazano zwolnienie z podatku od nieruchomości budowli o wartości 40.788.429,83 zł (myjnia wagonów położona na działce w D.). W toku postępowania Spółka wyjaśniła, że zarządcą infrastruktury kolejowej położonej na terenie Gminy P. w roku podatkowym 2010 było P.C. S.A. Zakład Spółki, na podstawie zawartej umowy dzierżawy z (w tym budowli położonych na terenie działek o numerach [...]), która to infrastruktura kolejowa wykorzystywana jest na potrzeby publicznego transportu kolejowego. Obiekty myjni wagonów zostały wybudowane przez P. S.A. w 2005 r. w celu obsługi ruchu towarowego. Od czasu odbioru inwestycji do dnia dzisiejszego, myjnia utrzymywana jest przez P. S.A. w stanie zapewniającym możliwość korzystania z niej zarówno przez zarządcę dzierżawionych gruntów, jak też przez wszystkie podmioty, które zechcą z takich usług korzystać poprzez dostęp do infrastruktury P.C. S.A. W ocenie Spółki budowle myjni wagonów towarowych wchodzących w skład kompleksu stacji przeładunkowej w M. podlegały i nadal podlegają zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 12 stycznia 1997 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849) - dalej: u.p.o.l. Na wezwanie organu Spółka dostarczyła Regulamin dostępu do infrastruktury torowej dla licencjonowanych przewoźników kolejowych na terenie administrowanym przez C. Sp. z o.o., obowiązujący od dnia 1 grudnia 2013 r. Wójt we własnym zakresie ustalił w Urzędzie T.K., że P. S.A., P.C. S.A. , C. Sp. z o.o. z/s w W. oraz Zarząd Obsługi Przejść Granicznych nie posiadły dokumentu uprawniającego do zarządzania infrastrukturą kolejową, tj. autoryzacji bezpieczeństwa w rozumieniu ustawy o transporcie kolejowym oraz samodzielnie nie prowadziły ruchu kolejowego, ani nie udostępniały tras pociągów na liniach kolejowych. Kolegium podzieliło stanowisko wyrażone przez organ pierwszej instancji, że budowle i powierzchnia działek nie korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. i zauważyło, że nie jest przedmiotem sporu wartość budowli związana z prowadzoną działalnością gospodarczą (przyjęta do opodatkowania na podstawie przedstawionego przez stronę wyciągu z ewidencji środków trwałych) oraz powierzchnia gruntów związanych z działalnością gospodarczą. Organ wskazał, że zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) i lit. b) u.p.o.l. mają charakter przedmiotowo-podmiotowy. Ze zwolnienia z pkt 1 lit. a) może korzystać tylko zarządca infrastruktury kolejowej, a z pkt 1 lit. b) przewoźnik - pod określonymi w tych przepisach warunkami. Prowadzi to do wniosku, że organ podatkowy dla prawidłowego zastosowania przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. lit. a) jest zobowiązany do ustalenia, czy podmiot zamierzający korzystać ze zwolnienia podatkowego jest, po pierwsze, zarządcą infrastruktury kolejowej, a po drugie, czy jest obowiązany do udostępnienia jej licencjonowanym przewoźnikom kolejowym, a w zasadzie - czy faktycznie ją udostępnia według zasad wynikających z ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 16, poz. 94 ze zm.) - dalej: u.t.k. P. S.A. ani też dzierżawca infrastruktury kolejowej - P. C. S.A. w roku podatkowym 2010 nie posiadały statusu zarządcy infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów u.t.k., ponieważ nie posiadały dokumentu uprawniającego do zarządzania infrastrukturą kolejową, tj. autoryzacji bezpieczeństwa w rozumieniu tej ustawy. Samodzielnie nie prowadziły ruchu kolejowego, ani nie udostępniały tras pociągów po liniach kolejowych. Skoro Spółka lub dzierżawca, nie były zarządcą infrastruktury kolejowej, to brak było podstaw do przyznania jej prawa do zwolnienia z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. Kolegium nie podzieliło zarzutu odwołania, że obiekt myjni wagonów towarowych i obiekt budowli drogi dojazdowej do tej myjni stanowi budowlę zwolnioną z opodatkowania podatkiem od nieruchomości z uwagi na jej zaliczenie do linii kolejowej. Obiekt myjni wagonów towarowych należy zaliczyć do bocznicy kolejowej w zrozumieniu art. 4 pkt 10 u.t.k., związanej z wykonywaniem czynności utrzymaniowych pojazdów kolejowych, a nie do linii kolejowej. Pojęcie bocznicy kolejowej jest różne od pojęcia linii kolejowej. Obie wprawdzie są drogami kolejowymi (art. 4 pkt 1a u.t.k.) - bocznica łączy się z linią kolejową, jednak nie jest jej częścią. Leży poza obrębem linii kolejowej. Zwolnienie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l. nie ma zastosowania do bocznicy kolejowej, ze względu na brak możliwości jej udostępniania. Według Kolegium opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega także budowla drogi dojazdowej do myjni wagonów towarowych, z uwagi na niezaliczenie jej do kategorii dróg publicznych w rozumieniu przepisów o drogach publicznych (ust. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
