Wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. II FSK 1541/16
Względy techniczne to okoliczności obiektywne, niezależne od woli przedsiębiorcy, powodujące zerwanie związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą z uwagi na techniczne uwarunkowania, stan techniczny nie pozwalający na użytkowanie przedmiotu opodatkowania.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca - Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Stanisław Bogucki, Sędzia WSA (del.) Bogusław Wolas, Protokolant Agata Milewska, po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej M. sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 175/15 w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 175/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 listopada 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.
1.2. Sąd I instancji wskazał, że decyzją z dnia 22 maja 2014 r. Prezydent Miasta C. określił stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie 665.272,00 zł. Za przedmiot opodatkowania uznano grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni 220.548 m2, budynki związane z prowadzeniem tej działalności o powierzchni użytkowej 21.598 m2, budowle związane z prowadzeniem tej działalności o wartości 2.282.760 zł oraz budynki pozostałe o powierzchni użytkowej 4.300,40 m2.
1.3. Decyzją z dnia 27 listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. SKO wskazało na interpretację definicji legalnej pojęcia "grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej" (art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych; tj.: Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.; dalej zwana: u.p.o.l.) i zawartym w tej definicji określeniu "względy techniczne". Z dokonanych przez SKO ustaleń wynikało, że strona jest przedsiębiorcą, w posiadaniu którego, na podstawie umowy zawartej ze Skarbem Państwa znajdują się grunty położone na terenie miasta C. o łącznej powierzchni 220.548 m2 oraz budynki o powierzchni użytkowej 25.898,40 m2. Rozważając, czy te przedmioty opodatkowania mogły być wykorzystywane przez stronę dla prowadzonej działalności gospodarczej Kolegium zwróciło uwagę na fakt, że grunty są w części zadrzewione i zakrzewione, występuje tam duże nachylenie skarp oraz rowy, a ponadto były miejscem katastrofy budowlanej. Organ odwoławczy stwierdził, że z pewnością były to napotkane przez stronę przeszkody faktyczne, na skutek których posiadany przez nią grunt nie był w całości wykorzystywany dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Niemniej z akt sprawy nie wynika, aby przeszkody te nie mogły zostać przez stronę usunięte na skutek prac ziemnych oraz usunięcia drzew lub krzewów z terenu nieruchomości, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie regulacjami prawnymi. Są to więc przeszkody prawne a nie techniczne, których usunięcie następuje na drodze postępowania administracyjnego, a z akt sprawy nie wynika, aby po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń podjęcie tego rodzaju działań, z niezależnych od podatniczki względów technicznych, nie było możliwe. Odnosząc się natomiast do faktu, że strona nie wykorzystywała części posiadanych gruntów z chęci uczczenia pamięci ofiar katastrofy budowlanej, Kolegium stwierdziło, że względy moralne czy etyczne mają doniosłe znaczenie, nie są jednak tożsame z przyczynami technicznymi. Zdaniem organu przykładem dowodu, który mógłby stwierdzić istnienie przeszkód technicznych, które nie dając się usunąć nie pozwoliłyby na wykorzystywanie gruntu dla celów działalności gospodarczej, dostarcza § 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. poz. 463). Gdyby z opinii geotechnicznej wynikało, że warunki gruntowe są tak skomplikowane, że żadne z możliwych specjalistycznych robót geotechnicznych nie pozwoliłyby zapobiec, przykładowo, osuwaniu się gruntu, czy też jego podtapianiu, to dopiero wtedy można by stwierdzić, że w świetle art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy podatkowej, wykorzystanie takich gruntów dla celów organizacji targów nie byłoby możliwe. Z akt sprawy nie wynika, aby podatnik prowadził tego typu badania gruntów, w ocenie organu odwoławczego zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający by stwierdzić, że wykorzystanie ich dla celów prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej było możliwe, po przeprowadzeniu robót ziemnych, polegających na wycięciu drzew i krzewów, wyrównaniu terenu i uzbrojeniu go w infrastrukturę pozwalającą na organizację targów. Ostatecznie Kolegium uznało za nieprawidłową deklarację podatkową strony na podatek od nieruchomości za rok 2009, albowiem nie ujawniono w niej wszystkich, posiadanych budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a części gruntów nie wykazano jako związanych z tą działalnością. Organ dokonał wyliczenia wysokości zobowiązania podatkowego w łącznej kwocie 721.908,00 zł, a więc w kwocie wyższej niż organ I instancji. Było to wynikiem odmiennej oceny prawnopodatkowej hali wystawienniczej nr (...). Mając jednak na względzie zakaz reformationis in peius organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że całość posiadanych przez stronę gruntów, w tym o powierzchni 117.241 m2, włączając w to również 98.178 m2, związana była z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, bowiem nie istniały trwałe przeszkody techniczne, z powodu których nie można byłoby ich w tym celu wykorzystywać. Względy moralne, związane z chęcią uczczenia pamięci ofiar katastrofy budowlanej, a także wymogi prawne związane z koniecznością uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew i krzewów oraz pozwolenia na budowę w celu niwelacji tych gruntów, nie stanowią przeszkód o charakterze technicznym, a tylko te, w świetle faktu posiadania gruntów przez przedsiębiorcę, pozwoliłyby wykluczyć je z zakresu przedmiotów opodatkowania związanych z działalnością gospodarczą. Kolegium nie dało też wiary wyjaśnieniom strony, że przekazano jej część gruntów w celu finansowania działalności W., albowiem nie wynika to z umowy dzierżawy. Przeciwnie, z § 2 umowy wynika, że grunty w całości zostały oddane stronie na cele związane z realizacją jej zadań statutowych, a podstawowym przedmiotem działalności strony jest organizacja imprez targowych. Tym samym umowa dzierżawy nie wykluczała w żaden sposób dostosowania posiadanych przez stronę gruntów dla celów prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Zawarcie porozumienia z W. (pismo strony z dnia 10 lutego 2005 r.) nie oznaczało, że ze względów technicznych grunty nie mogą zostać wykorzystywane dla potrzeb organizowania targów, lecz strona z własnej woli pozostawiła je w zastanym stanie.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
