Wyrok NSA z dnia 14 marca 2018 r., sygn. II FSK 1956/15
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Paweł Dąbek, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1186/14 w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 11 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz Z. L. kwotę 430 (czterysta trzydzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1186/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") po rozpoznaniu skargi Z. L. (dalej: "Skarżący") uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (dalej: "Dyrektor IS") z dnia 11 marca 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "p.p.s.a.").
Z uzasadnienia wyroku WSA wynika, że decyzją z dnia 9 grudnia 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Warszawie (dalej: "organ I instancji") określił Skarżącemu stratę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w wysokości 214.009 zł. Skarżący w 2007 r. prowadził działalność gospodarczą pod firmami T. [...], B. [...] z siedzibą w W. oraz C. [...] Spółka Cywilna G. [...] z siedzibą w W. Udział Skarżącego w spółce wynosił 60% i w takiej części partycypował w zyskach i stratach. W zeznaniu podatkowym PIT-36L za 2007 r. Skarżący wykazał przychody w wysokości 394.398,49 zł, koszty uzyskania przychodów w wysokości 641.549,06 zł oraz stratę w wysokości 247.150,57 zł. Aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z dnia 30 grudnia 2004 r. G. L. oraz Skarżący i jego żona, nabyli F. [...] S.A. w upadłości, tj. prawo wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej składającej się z działek nr 87, 130/40, 130/48, o łącznej powierzchni 169.143 m² położonej w miejscowości Tułowice, oraz stali się właścicielami posadowionych tam budynków i budowli o łącznej powierzchni 64.529,82 m² stanowiących odrębną nieruchomość, za łączną cenę 3.685.024,00 zł. - G. L. w 4/10 częściach do majątku odrębnego oraz Z. i E. L. w 6/10 częściach do majątku dorobkowego w ustroju wspólności ustawowej. Następnie współwłaściciele w latach 2006 - 2008 dzielili na części nabyte przedsiębiorstwo i dokonywali ich sprzedaży oraz prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej. Zdaniem organu I instancji przychody ze sprzedaży praw należy zakwalifikować do źródeł przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f."), tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. O zorganizowanym charakterze działalności polegającej na sprzedaży prawa do wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej i posadowionych na niej budynków i budowli przez Skarżącego świadczyło to, że przedmiotowa nieruchomość zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego, przeznaczona jest pod zabudowę przemysłową produkcyjno- handlową oraz usługowo-handlową. Opisane działania nie miały charakteru jednorazowego wykonywania określonej czynności. Na systematyczność i powtarzalność działań składał się ten sam mechanizm ich podejmowania, przedmiot tych czynności i ich kontynuowanie w kolejnych latach. Zarobkowy charakter przejawiał się poprzez działanie we własnym imieniu i na własny rachunek. Zamiar zakupu nieruchomości miał na celu wykorzystanie jej do celów działalności gospodarczej, o czym świadczyło zawarcie w dniu 15 maja 2005 r. umowy dotyczącej wspólnej inwestycji pomiędzy G. L. oraz Skarżącym i jego żoną. Skarżący ze sprzedaży powyższego prawa wieczystego użytkowania nieruchomości gruntowej oraz posadowionych na nich budynków i budowli w 2007 r. uzyskał przychody w łącznej kwocie 156.204,00 zł.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
