Wyrok NSA z dnia 27 lipca 2017 r., sygn. I OSK 2825/15
Odnotowując brak zarzutów procesowych, przypomnieć należy, że nie można w skardze kasacyjnej stawiać zarzutu nietrafnego zastosowania prawa materialnego, gdy z jej uzasadnienia wynika, że wadliwie zostały ustalone okoliczności stanu faktycznego.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) sędzia NSA Wiesław Morys sędzia del. WSA Dariusz Chaciński Protokolant starszy asystent sędziego Ewa Dubiel po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2017 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 czerwca 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 361/15 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu działki oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 18 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 361/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z [...] stycznia 2015 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy zwrotu działek.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Decyzją z [...] lutego 2014 r. Starosta Krakowski, działając na podstawie art. 136 ust. 3 i art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) (dalej: "u.g.n.") orzekł o odmowie zwrotu działek: nr A/3 i nr B, objętych księgą wieczystą nr [...], poł. w obr. 41, jedn. ewid. [...], m. K., odpowiadających wywłaszczonej parceli l. kat. [...]. gm. kat. B. M., na rzecz: A. B., L. B., Z. B., M. B. oraz A. B. W ocenie organu, nieruchomość nie stała się zbędna na cel jej wywłaszczenia.
Odwołanie od powyższej decyzji, uzupełnione pismem z 20 marca 2014 r. złożył A. B.. Zarzucił naruszenie przepisów: art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80, 107 § 1 i § 3 K.p.a. oraz art. 136 ust. 3 w związku z art. 137 ust. 1 u.g.n. Zdaniem skarżącego, organ nie doprecyzował wskazanego w orzeczeniu wywłaszczeniowym celu wywłaszczenia jakim była budowa osiedla mieszkaniowego A. - II etap. Skrytykował również ustalenie szczegółowego celu wywłaszczenia na podstawie dokumentacji powstałej już po wywłaszczeniu. Pomimo, iż do wywłaszczenia doszło w kwietniu 1966 r. (na podstawie zaświadczenia o lokalizacji szczegółowej z 1960 r.) - organ oparł się na szczegółowym planie zagospodarowania terenu os. A. z kwietnia 1972 r., zdjęciach lotniczych/satelitarnych z 1970 i 1975 r. oraz Planie Ogólnym Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Krakowa z marca 1967 r. Doszedł do wniosku, iż obie działki położone były na terenie przeznaczonym na ul. R., arterię ruchu normalnego o szerokości 30 m w liniach regulacyjnych + 10 m na wydzielone torowisko tramwajowe. Inwestycja ta miała być zrealizowana do 1970 r. Tymczasem oględziny przeprowadzone w dniu 17 listopada 2009 r. wykazały, iż obie działki pozostają w dalszym ciągu niezagospodarowane - zlokalizowany jest na ich jedynie fragment chodnika, a w pozostałej części działki są porośnięte trawą. Jest również faktem notoryjnym, że ul. R. przebiega poza terenem obu działek, a linia tramwajowa na Osiedlu A. nie została do dnia dzisiejszego zrealizowana. Nie bez znaczenia jest również stanowisko Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie, iż tylko jedna z działek objętych wnioskiem (nr A/3) "jest zajęta pod pas drogowy drogi wewnętrznej". Działka nr B w ogóle nie jest więc wykorzystywana na jakiekolwiek cele związane z zapewnieniem komunikacji w tym rejonie, a zatem, jeśli taki był cel wywłaszczenia, to nie został on zrealizowany. Z kolei, przeznaczenie części drugiej z działek (nr A/3) na pas drogowy drogi wewnętrznej wskazuje, że cel w postaci drogi publicznej również nie został zrealizowany.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
