Wyrok NSA z dnia 11 maja 2017 r., sygn. I OSK 2511/16
Zwalczenie ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd nie może nastąpić w drodze zarzutu materialnoprawnego w sytuacji, gdy tych ustaleń nie podważono skutecznie zarzutem naruszenia przepisów postępowania. Niewątpliwie ocena zasadności zarzutu naruszenia prawa materialnego może być dokonana wyłącznie na podstawie ustalonego w sprawie stanu faktycznego, nie zaś na podstawie stanu faktycznego, który skarżąca uznaje za prawidłowy.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Bogucka Sędzia del. NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L.M.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 441/16 w sprawie ze skargi L.M.C. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 441/16 oddalił skargę L.M.C. (dalej określanej jako skarżąca) na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Wyrok wydano w następujących okolicznościach stanu faktycznego
i prawnego sprawy.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 1979 r., nr [...] Naczelnik Gminy
S., działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. zmieniającej ustawę z dnia 13 lipca 1957 r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym (Dz. U. Nr 32, poz. 161, dalej powoływanej jako ustawa z 15 lipca 1961 r.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1961 r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych (Dz. U. Nr 39, poz. 198, ze zm.), orzekł o przejęciu od J.K. i M.K. na własność Państwa, jako opuszczonego, gospodarstwa rolnego obejmującego nieruchomość składającą się z działek oznaczonych nr [...],[...],[...],[...],[...] i [...] o łącznej powierzchni 42,20 ha, położonego w znajdującej się w tej gminie wsi W. W uzasadnieniu stwierdzono, że właściciel gospodarstwa J.K., zmarł w 1974 r., a M.K. użytkowała to gospodarstwo, choć posiadała własne oddzielne gospodarstwo rolne, i w styczniu 1979 r. wyjechała na pobyt stały do Republiki [...], w wyniku czego nierozdysponowane nieruchomości rolne zostały włączone do Państwowego Funduszu Ziemi.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
