Wyrok NSA z dnia 7 marca 2017 r., sygn. I OSK 2580/16
Jeśli organ pomocy społecznej określa stronę postępowania jako osobę z zaburzeniami psychicznymi, to powinien także w kontaktach ze stroną działać w sposób odpowiedni dla jej zidentyfikowanych, specyficznych cech. Trudności w komunikacji z osobą potrzebującą pomocy lub z jej rodziną nie mogą prowadzić do pozostawienia osoby potrzebującej bez wsparcia, którego mogą i powinny udzielić organy pomocy społecznej. W rozpoznawanej sprawie chodzi o usługi opiekuńcze, których udzielenie zmierzać powinno wprost do celu polegającego na umożliwieniu podopiecznemu życia w warunkach odpowiadających godności człowieka.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. NSA Jacek Hyla (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 kwietnia 2016r., sygn., akt II SA/Lu 633/15 w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2016r. sygn. akt II SA/Lu 633/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2015r. nr [...]oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] maja 2015r. nr [...]o odmowie przyznania R. O. pomocy w formie specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
Z uzasadnienia wyroku wynika, że został on wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Organy obu instancji wskazały w uzasadnieniach decyzji, że przedmiotem postępowania było przyznanie R. O. specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi. Od października 2014r do kwietnia 2015r, nie udało się przeprowadzić rodzinnego wywiadu środowiskowego, który zgodnie z art. 106 ust.4 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (tekst jedn. DZ. U z 2015r. poz. 163 ze zmianami) poprzedza wydanie decyzji o przyznaniu pomocy. Okoliczności sprawy przemawiają, zdaniem organów, za brakiem współpracy R. O. z pracownikami socjalnymi MOPR. Wskazano, że stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy brak współdziałania osoby lub rodziny z pracownikiem socjalnym lub asystentem rodziny, o którym mowa w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia, uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia lub wstrzymania świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej. Nie do zaakceptowania jest usprawiedliwienie strony, według której do przeprowadzenia wywiadu doszło na skutek jej złego stanu zdrowia i lęków przez pracownikami socjalnymi. To oni opisują stan zdrowia strony oraz oceniają, czy występują inne zagrożenia dla jej zdrowia czy bytowania. Wywiad środowiskowy ma pomóc określić stan zdrowia oraz ewentualny zakres oraz rodzaj świadczeń. Ponadto strona ma syna, który może być obecny podczas przeprowadzania wywiadu. Tymczasem to właśnie on podczas próby przeprowadzenia wywiadu w dniu [...] października 2014r. nie zgodził się na jego przeprowadzenie i zamykał drzwi do pokoju, gdzie przebywała jego matka.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
