Wyrok NSA z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. I FSK 2225/15
Dla zastosowania 0% stawki podatku przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 lub innymi dowodami w formie dokumentów, o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Wiatrowski, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Krzysztof Wujek (sprawozdawca), Protokolant Marek Wojtasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 766/15 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 marca 2015 r. nr [...] do [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2008 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. G. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 23 czerwca 2015 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 766/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kolejne miesiące od maja do grudnia 2008 r. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z 28 listopada 2013 r. o numerze [...].
Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu organy podatkowe przyjęły w swych decyzjach następujące ustalenia;
W okresie objętym decyzją J. G. prowadził działalność gospodarczą pod firmą J. i w jej ramach sprzedawał telefony komórkowe na terenie kraju, jak również dokonywał ich wewnątrzwspólnotowych dostaw do szwedzkiej firmy V. Zdaniem organów skarżący niewłaściwie opodatkował WDT stawką 0%, ponieważ przed złożeniem deklaracji podatkowych za poszczególne miesiące nie posiadał dowodów wywiezienia towaru z kraju i jego dostarczenia nabywcy w Szwecji. Naruszył tym samym art. 42 ust. 1, ust. 3 i ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm., określanej tu dalej jako "ustawa o VAT"). Ustalono bowiem, że dokumentację dotyczącą WDT stanowiły: kopie faktur, dokumenty WZ oraz dokumenty Confirmation, zawierające oświadczenie nabywcy towaru o jego wywiezieniu towaru z kraju i jego dostarczeniu na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Te ostatnie były zgodne co do ceny i ilości towaru z fakturami, ale na dokumentach dotyczących: maja, czerwca, lipca i sierpnia jako datę ich wystawienia wskazano rok 2007. Z informacji uzyskanych od Szwedzkiej Agencji Podatkowej wynika z kolei, że telefony dla firmy V. zostały dostarczone do W., a z dokumentacji tej firmy nie wynika w sposób jednoznaczny gdzie zostały następnie przetransportowane. Dokumenty przewozowe (Arrival notice) wskazują na ich przetransportowanie do Hongkongu, podczas gdy inne dokumenty przedstawione przez tę firmę wskazują na ich przetransportowanie do B. Nie ma przy tym żadnych dowodów wywiezienia telefonów do Hongkongu, a Szwedzka Agencja Podatkowa podejrzewa dokonanie oszustwa. Oceniając wyjaśnienia skarżącego na temat tych transakcji organy podatkowe zwróciły uwagę na to, że skarżący zmieniał je w trakcie postępowania, udzielając wyjaśnień sprzecznych. Za niezrozumiałe organy uznały fakt, że nabywca towaru nie otrzymywał oryginałów faktur, a potwierdzeniem wydania towaru były kopie faktur i dokumenty WZ, jak również to, że obecny przy transakcji nabywca nie potwierdzał faktu wydania mu towaru własnoręcznym podpisem, a faksymile podpisu. Dokumenty Confirmation nie potwierdzają wywiezienia towaru z Polski, a jedynie zawierają oświadczenie nabywcy o wywiezieniu towaru bez wskazania miejsca do którego zostały wywiezione. Widnieje w ich nagłówkach adres siedziby formy V., ale brak informacji, że był to adres, pod który towary zostały dostarczone. Skarżący miał być ustnie informowany o dostarczeniu towaru pod ten adres, ale w dokumentach Confirmation dotyczących: maja, czerwca, lipca i sierpnia 2008 r. pojawił się nowy adres w Holandii. Część dokumentów została skorygowana przez skarżącego dopiero po kontroli podatkowej. Ustalono również, w drodze czynności przeprowadzonych przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B., że telefony objęte transakcją zawartą w listopadzie 2008 r. zostały przewiezione z W. do B. Z dokumentów przesłanych przez Szwedzką Agencję Podatkową wynika, że nabyty od skarżącego towar firma V. zafakturowała na rzecz trzech podmiotów mających siedziby w Hongkongu. W wyszukiwarce www.[...] nie odnaleziono informacji o tych firmach. Dokumenty przedłożone szwedzkim władzom podatkowym przez V. dotyczą transportu drogą morską i są to dokumenty ze stycznia i lutego 2008 r., a następnie września 2008 i lutego 2009 r., a fakturowanie towaru na tę firmę odbywało się przez cały rok 2008. Tak długie przetrzymywanie telefonów, które są towarem szybko starzejącym się technologicznie, uznano za nieracjonalne, jak również to, że towar wyprodukowany na dalekim wschodzie przewieziono do Europy po to, by z powrotem wywieźć go do Hongkongu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
