Wyrok NSA z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. I FSK 2052/15
Podatkowe postępowanie
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki, Sędzia del. WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Protokolant Anna Błażejczyk, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2004/14 w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
I FSK 2052/15
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2004/14, wydanym w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 maja 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
1. W uzasadnieniu wyroku, Sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 23 stycznia 2014 r.
Powodem wydania powyższej decyzji były ustalenia dokonane w toku postępowania podatkowego, z których wynika, że skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą D. [...] rozliczył podatkowo faktury wystawione przez P.H.U. A. [...] oraz M. [...] i J. [...], z naruszeniem art. 86 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., dalej - u.p.t.u.). Organ pierwszej instancji stwierdził, że faktury wystawione przez A. C. nie dokumentują faktycznych zdarzeń gospodarczych. Wskazują na to: informacje uzyskane z US w D., informacje otrzymane z ZUS, z których wynika, że A. C. nie zatrudniał w badanym okresie pracowników; jego zeznania złożone w toku postępowania karnego, w których sam przyznał, że wszystkie faktury wystawione dla D. K. są fikcyjne, podobnie jak i inne dokumenty związane w usługami wskazanymi na tych fakturach; odpowiedzi z firm, dla których P.H.U. A. miałby świadczyć usługi, a które tego faktu nie potwierdziły oraz fakt, że firma P.H.U. A. nie posiadała zaplecza technicznego ani osobowego do wykonywania opisanych w fakturach usług. Jeśli natomiast chodzi o faktury wystawione na rzecz skarżącego przez: M. [...] oraz J. [...] na usługi projektowe, które skarżący miałby sprzedać następnie Spółce K. Sp. z o.o., w której M. M. oraz mąż I. J. - S. J. pełnili funkcję członków zarządu - organ pierwszej instancji stwierdził, że transakcje te nie miały żadnego uzasadnienia gospodarczego. Wynika z nich, że skarżący nabył od wyżej wymienionych firm usługi, które następnie sprzedał za cenę prawie dwukrotnie wyższą Spółce, pomimo, że usługi te mogła wykonać ona we własnym zakresie, co też pośrednio uczyniła.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
