Wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 2016 r., sygn. II OSK 2854/14
Organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w przedmiocie choroby zawodowej nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej prowadzącej do odmiennego rozpoznania choroby zawodowej, jeżeli nie budzi wątpliwości w świetle pozostałych dowodów. Organ powinien zatem ocenić orzeczenie jako dowód w postępowaniu z zachowaniem kanonów wyznaczonych przepisami k.p.a.
Teza od Redakcji
Dnia 10 sierpnia 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Teresa Kobylecka /spr./ Sędziowie sędzia NSA Robert Sawuła sędzia del. WSA Małgorzata Jarecka Protokolant starszy sekretarz sądowy Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 639/13 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję M. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 9 kwietnia 2013 r. nr ... w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę W. K. na decyzję M. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 kwietnia 2013r. (nr ...), utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia 8 kwietnia 2010r. w przedmiocie choroby zawodowej.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
W. K. był zatrudniony w następujących zakładach pracy: od ...r. do ...r. w M. K. S.A. - obecnie B. D. S.A. O. P. na stanowiskach: ślusarz, monter konstrukcji stalowych oraz w latach ...-... w M. K. C. S.A. - obecnie w M. K. S.A. w K. na stanowisku montera. Pracę na tych stanowiskach wykonywał w ekspozycji na hałas, okresowo przekraczający normy higieniczne.
Orzeczeniem lekarskim z dnia 17 lutego 2000r. M. Ośrodek Medycyny Pracy w K. stwierdził brak podstaw do rozpoznania u W. K. choroby zawodowej z pkt 15 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych (Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem z 1983r.). Podobnie Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. orzeczeniem lekarskim z dnia 4 sierpnia 2000r. uznał brak podstaw do stwierdzenia choroby u W. K. zawodowej narządu słuchu, z uwagi na wielkość ubytków słuchu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
