Wyrok NSA z dnia 19 października 2016 r., sygn. II OSK 49/15
Wiatą jest obiekt zadaszony oparty na słupkach. Wiatą można nazwać również lekką konstrukcję nie zamkniętą z jednej strony. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem spełniającym przesłanki budynku w rozumieniu Prawa budowlanego, ponieważ jest on trwale połączony z gruntem, posiada fundamenty, wydzielenie z przestrzeni za pomocą murowanych przegród budowlanych oraz dach.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron Sędziowie Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędzia del. NSA Jerzy Solarski (spr.) Protokolant asystent sędziego Małgorzata Mańkowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 100/14 w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 1. oddala skargę kasacyjną; 2. oddala wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz M. G., A. G. i A. G.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 100/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA"), oddalił skargę I. S. ( dalej: "Skarżącej") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB") z dnia [...] listopada 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu przedstawiono następującą argumentację faktyczną i prawną:
decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. MWINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., aktualnie - Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: "K.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, aktualnie - Dz.U. z 2016 r., poz. 290 ze zm., dalej: "Prawo budowlane"), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pruszkowie (dalej: "PINB"), Nr [...] z dnia [...] września 2013 r., nakazującą Skarżącej rozbiórkę dwóch samodzielnych konstrukcyjnie obiektów budowlanych o wym. 3,80 m x 6,50 m każdy, oddzielonych od siebie dylatacją z pianki o szerokości 10 cm, przylegających bezpośrednio do istniejącego na działce jednorodzinnego budynku mieszkalnego, zlokalizowanych w granicy z działką sąsiednią nr ew. [...] we wsi R., gmina R.. W toku przeprowadzonych czynności wyjaśniających PINB ustalił, że na terenie działki nr ew. [...] przy ul. [...] we wsi R., gmina R., prowadzone były roboty budowlane polegające na budowie dwóch samodzielnych konstrukcyjnie obiektów budowlanych, oddzielonych od siebie dylatacją ok. 10 cm (wypełnienie pianką), o murowanych ścianach i drewnianej konstrukcji dachu. Inwestycja zrealizowana została w oparciu o zgłoszenie z dnia 22 czerwca 2013 r., które obejmowało zamiar wykonania "dwóch altanek wolnostojących parterowych o powierzchni do 25m2." W opisie do rysunku stwierdzono, że "Budowla będzie wykonana z konstrukcji murowanej, dach z konstrukcji drewnianej kryty gontem." Z dołączonej do zgłoszenia mapy wynikało, że obiekty nie stykają się z budynkiem mieszkalnym i są oddalone od granicy z działką sąsiednią nr ew. [...]. Do zgłoszenia nie został wniesiony sprzeciw. W protokole kontroli przeprowadzonej w dniu 11 czerwca 2013 r. stwierdzono, że wybudowano dwa samodzielne konstrukcyjnie obiekty budowlane, oddzielone od siebie dylatacją ok. 10 cm, wypełnione pianką, o murowanych ścianach i dachu pokrytym papą, złączone z budynkiem mieszkalnym, w granicy z działką sąsiednią. Wewnątrz obiektu znajdują się cztery belki stalowe poprzeczne podtrzymujące konstrukcję dachu. PINB, kierując się wskazówkami MWINB zawartymi w decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdził, że wykonane obiekty budowlane nie mieszczą się w potocznym rozumieniu słowa altana. Obiekty należy zakwalifikować jako wiaty, ponieważ brak przegrody budowlanej od strony frontowej uniemożliwia zakwalifikowanie ich jako budynku, odpowiadającego definicji z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Jednocześnie stwierdził, że są one szczególnym rodzajem budynku i w związku z tym powinny odpowiadać warunkom określonym w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury, z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422; dalej: "rozporządzenie"). Zgodnie z § 12 tego rozporządzenia, sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy działki dopuszcza się, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. PINB ustalił, że działka, na której posadowione są przedmiotowe obiekty objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części terenów położonych we wsi R., w gminie R. (Uchwała nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] października 2005r.). Zgodnie z tym planem, znajduje się ona na terenie oznaczonym symbolem B10 2MN/U, określonym jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług. Z ustaleń zapisów planu wynika, że "dla terenów MN/U dopuszcza się realizację budynku bezpośrednio przy granicy sąsiedniej działki budowlanej za zgodą właściciela sąsiedniej nieruchomości." (§ 9 pkt 11 ). Wobec tego w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 30 ust.7 pkt 4 Prawa budowlanego a skoro organ architektoniczno-budowlany przyjął zgłoszenie na budowę obiektu, który w istocie wymagał pozwolenia na budowę, należało przeprowadzić postępowanie naprawcze w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, a nie na podstawie art. 48 tej ustawy. Nie można bowiem inwestorowi stawiać zarzutu, że dopuścił się samowoli budowlanej. MWINB podzielił zarówno ustalenia, jak i wnioski organu I instancji stwierdzając, że PINB słusznie nakazał rozbiórkę przedmiotowych obiektów. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazywała bowiem, że właściciele działki sąsiedniej nie wyrazili zgody na usytuowanie obiektów w granicy. Zatem już z tych powodów przeprowadzenie postępowania naprawczego było niemożliwe. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów wskazał, że sam fakt braku sprzeciwu nie oznacza legalności prowadzonych prac budowlanych. Organ nadzoru budowlanego sprawdza na każdym etapie postępowania czy realizacja obiektów budowlanych jest zgodna ze sztuką budowlaną oraz z dokonanym zgłoszeniem. Tymczasem roboty budowlane wykonano niezgodnie ze zgłoszeniem z dnia 22 czerwca 2013 r., w efekcie czego powstała inna inwestycja, co uzasadniało ingerencję organu nadzoru budowlanego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
