Wyrok NSA z dnia 16 września 2016 r., sygn. I OSK 1817/16
Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumieć należy przede wszystkim dokładne wskazanie podstawy kasacyjnej oraz określenie tych przepisów prawa, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. W odniesieniu do przepisu, który zawiera w swej konstrukcji kilka jednostek redakcyjnych lub też formułuje kilka norm, skarga kasacyjna powinna precyzować, która z nich została naruszona.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 16 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 1053/15 oddalającego skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów związanych z przechowywaniem na parkingu strzeżonym pojazdu oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11 marca 2016r. sygn., akt III SA/Kr 1053/15 oddalił skargę J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] maja 2015 r., nr [...], w przedmiocie zobowiązania do zapłaty kosztów związanych z przechowywaniem na parkingu strzeżonym pojazdu. Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Na podstawie dyspozycji Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. został usunięty z drogi na parking strzeżony w B. pojazd marki Honda Civic o nr rej. [...]. W toku czynności zmierzających do ujawnienia właściciela usuniętego pojazdu ustalono, że istnieje umowa sprzedaży z dnia 18 grudnia 2008 r. zawarta między J. G. a K. J. zamieszkałą w Z. przy ul. [...]. Niemniej okazało się, że dane dotyczące K. J. są nieprawdziwe i taka osoba nie istnieje. Skierowano wobec tego do Sądu Rejonowego w Wieliczce wniosek o orzeczenie przepadku usuniętego pojazdu na rzecz powiatu. Sąd postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r. sygn. akt I Ns 1186/12 wezwał do udziału w sprawie J. G. i oddalił wniosek. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że brak podstaw do uznania, że właściciel pojazdu nie został ustalony. Skoro wskazana w treści umowy sprzedaży osoba nabywcy nie istnieje, to oznacza że umowa z dnia 18 grudnia 2008 r. została zawarta dla pozoru i jest nieważna. Właściciel pojazdu jest znany i jest nim J. G.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
