Wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2016 r., sygn. I OSK 2600/15
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.), Sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia del. NSA Zygmunt Zgierski, Protokolant starszy inspektor sądowy Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 397/15 w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 maja 2015 r., II SA/Wa 397/15 oddalił skargę L. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.
Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:
Wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2014 r. L. S. wystąpił do Prezesa ZUS o przyznanie renty w drodze wyjątku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ma 63 lata i z uwagi na stan zdrowia nie może podjąć pracy. Wyjaśnił, że w 1987 r. brał udział w wypadku tramwajowym, w którym odniósł liczne obrażenia. W związku z tym wypadkiem stan jego zdrowia uległ pogorszeniu. Opisał szczegółowo swoje choroby i schorzenia. Podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej.
Prezes ZUS decyzją z dnia [...] października 2014 r., wydaną na podstawie art. 83 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), odmówił L. S. przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W uzasadnieniu decyzji, powołując się na treść art. 83 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, organ podał, że świadczenie w drodze wyjątku może być przyznane ubezpieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, nie mogą - ze względu na całkowitą niezdolność do pracy lub wiek - podjąć pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym i nie mają niezbędnych środków utrzymania. Prezes ZUS wyjaśnił, że powyższe warunki muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie choćby jednego z nich wyklucza możliwość przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Organ podniósł, że z dokumentacji zawartej w aktach rentowych wynika, iż wnioskodawca na przestrzeni 59 lat życia, tj. do dnia powstania całkowitej niezdolności do pracy, udokumentował 13 lat, 6 miesięcy, 14 dni łącznego okresu ubezpieczenia. Ponadto, zarówno w 10-leciu przypadającym przed dniem powstania niezdolności od pracy, jak i w 10-leciu przypadającym przed dniem zgłoszenia wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy w trybie zwykłym- zamiast 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych wymaganych do przyznania świadczenia w trybie zwykłym - udokumentowano 3 lat, 5 miesięcy i 9 dni tych okresów. Prezes ZUS wskazał również, że w latach 1976-1979 oraz 1980-1981 oraz 1980-1993 nie został udowodniony żaden okres zatrudnienia lub innej działalności objętej ubezpieczeniem społecznym. W ocenie organu w sprawie nie zostały wykazane szczególne okoliczności uniemożliwiające przezwyciężenie przeszkód w wykonywaniu zatrudnienia, bowiem w wymienionych przerwach wobec L. S. nie orzeczono całkowitej niezdolności do pracy. Nie istniały zatem w tym czasie przeszkody w podjęciu przez niego zatrudnienia i objęciu ubezpieczeniem, w celu zapewnienia w przyszłości uprawnień do świadczenia z ubezpieczeń społecznych. Organ podał również, że ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą w okresach od 16 grudnia 1993 r. do 30 czerwca 2006 r. oraz od 16 września 2009 r. do 12 lutego 2011 r., lecz w okresach od 3 maja 1994 r. do 31 października 1994 r, od 31 grudnia 1994 r. do 31 grudnia 1994 r., od 1 lutego 1995 r. do 31 maja 1996 r., od 2 września 1996 r. do 30 września 1997 r. od 1 listopada 1997 r. do 30 czerwca 2006 r., od 16 września 2009 r. do 30 kwietnia 2010 r., tj. do podjęcia zatrudnienia w dniu 1 maja 2010 r., oraz od 12 lutego 2011 r. do 12 lutego 2011 r. nie opłacał składek na ubezpieczenie społeczne oraz na ubezpieczenia emerytalne i rentowe. Prezes ZUS podniósł, że prowadzenie działalności gospodarczej i nieodprowadzanie z powyższego tytułu składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe było świadomym wyborem rodzącym określone skutki prawne. Zdaniem organu w tej sytuacji trudno uznać, że w sprawie wystąpiły szczególne okoliczności, które uniemożliwiły spełnienie warunków wymaganych do przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. L. S. złożył od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku powtórzył argumentację zawartą we wniosku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Podniósł ponadto, że przepracował około 18 lat w zakładach państwowych.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
