Wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. I OSK 550/14
Wydatki konieczne związane z wykonywaniem dozoru muszą być konkretne i muszą odnosić się do danego dozorcy i określonego pojazdu.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bożena Popowska (spr.) sędzia NSA Ewa Dzbeńska sędzia del. WSA Agnieszka Miernik Protokolant sekretarz sądowy Justyna Stępień po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 października 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1143/13 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 października 2013 r., sygn. II SA/Gl 1143/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
Pismem z dnia 16 stycznia 2012 r. R. K. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. o wypłatę wynagrodzenia za cały okres sprawowania dozoru nad pojazdem - samochodem osobowym marki [...] o nr rej. [...]w kwocie 7.543,08 zł za okres do dnia 25 kwietnia 2004 r. do 21 lipca 2005 r. We wniosku wskazał, że w okresie, za który dochodzi wynagrodzenia, przyjęte były średnie stawki w wysokości 16,17 zł brutto za dobę parkowania. Wynagrodzenie to stanowi średnią cenę uzyskiwaną przez wnioskodawcę w tym okresie za dozór pojazdów przechowywanych na zlecenie Komendy Miejskiej Policji w T., Starosty B. czy Prezydenta Miasta T.
Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., przyznał skarżącemu zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór nad pojazdem za okres od kwietnia 2004 r. do lipca 2005 r. w kwocie 1.600,00 zł brutto oraz kwotę 234,24 zł - zwrotu kosztów związanych z usunięciem tego pojazdu z drogi na parking położony w T. przy ulicy K.. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia organ wskazał art. 17 § 1 i art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012, Nr 174, poz. 1015 ze zm.) w związku z art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 46, poz. 237). W uzasadnieniu organ stwierdził, że skarżący w odniesieniu do poniesionych kosztów oraz wynagrodzenia dozorcy za sprawowanie dozoru nie przedstawił żadnych dokumentów świadczących o wysokości poniesionych kosztów przedstawionych w przesłanej kalkulacji (rachunków, pokwitowań). Wysokość stawki wskazanej we wniosku w sposób rażący odbiega od średnich stawek dobowych na parkingach znajdujących się we właściwości miejscowej organu. W związku z tym, organ likwidacyjny uznał za właściwe przyjęcie jako podstawy wyliczenia kwot dotyczących zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru nad pojazdem oraz wynagrodzeniem za dozór, średniej stawki abonamentu miesięcznego stosowanego przez podmioty prowadzące parkingi na terenie miasta T. Średnie stawki obowiązujące w 2004 r. oraz 2005 r. dla pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej poniżej 2 ton, których okres postoju na parkingu był dłuższy niż 30 dni, na okolicznych parkingach kształtowały się od 85,00 zł do 115,00 zł (średnio 100 zł). Organ egzekucyjny przyjął, że zasadnym będzie przyznanie wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków w wysokości stawki abonamentowej, tj. 100 zł miesięcznie. Kwota abonamentu miesięcznego jest, zdaniem organu, całkowicie uzasadniona, ponieważ jedynie stawki abonamentowe stosowane są w przypadku dłuższego przechowywania ruchomości, także wobec osób prywatnych. W odniesieniu do kosztów dotyczących usunięcia pojazdu, organ przyjął kwotę 234,24 zł ( brutto), uznając, że odpowiada ona rzeczywistym kosztom ponoszonym przez inne podmioty świadczące usługi w podobnym zakresie, a znajdujące się we właściwości miejscowej Naczelnika Urzędu Skarbowego w T.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
