Postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2016 r., sygn. I FSK 375/16
Podatkowe postępowanie
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 504/15 w sprawie ze skargi L.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 27 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec oraz wrzesień - grudzień 2009 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z 18 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 504/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną przez L.K. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 27 stycznia 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec oraz okres od września do grudnia 2009 r.
Dyrektor Izby Skarbowej w L., po rozpatrzeniu odwołania skarżącej uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z 22 października 2014 r. określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w 2009 r. L.K. (dalej: "skarżąca") prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo- Usługowa L.K. i uzyskiwała obroty ze sprzedaży odzieży używanej w dwóch punktach: w M. i w B.
Powodem wydania zaskarżonej decyzji były ustalenia, z których wynikało, że skarżąca w rejestrze nabyć za grudzień 2009 r. ujęła fakturę wystawioną dla innego podmiotu. Dokonany zapis spowodował zawyżenie wartości nabyć pozostałych i podatku naliczonego, dlatego na podstawie z art. 193 § 4 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: "O.p.") stwierdzono, że rejestr ten prowadzony był nierzetelnie.
Niezależnie od powyższego organ pierwszej instancji ustalił, że skarżąca dokonując sprzedaży towarów stosowała różne jednostki miary towarów. Na fakturach wystawianych dla podmiotów będących podatnikami VAT towar sprzedawany był na wagę. Natomiast, sprzedaży na rzecz osób fizycznych, dokumentowanej paragonami, dokonywano na sztuki, według wcześniejszej jednostkowej wyceny. Podstawą analizy sprzedaży detalicznej były raporty miesięczne z kas fiskalnych. Organ ustalił, że sprzedaż dokumentowana fakturami w obu punktach sprzedaży nie stwarzała problemów z rozliczeniem ilościowo-wartościowym i nie budziła zastrzeżeń, co do rzetelności deklarowanych obrotów. Natomiast analiza sprzedaży detalicznej wskazała na duże nieracjonalne rozbieżności w stosunku do ustalanych wskaźników zarówno do sprzedaży hurtowej, jak również pomiędzy obydwoma sklepami.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
