Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. I FSK 2065/15
Podatkowe postępowanie
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Hieronim Sęk, Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Krzysztof Wujek (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Łysiak, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Rz 19/11 w sprawie ze skargi A. R. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia 2 listopada 2010 r. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec i sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. R. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w R. kwotę 900 (słownie: dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
U z a s a d n i e n i e \
Wyrokiem 8 marca 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I Rz 19/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi A. R. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w R. z 2 listopada 2010 r. określające zobowiązania podatnika w podatku od towarów i usług za kolejne miesiące 2009 r. - od maja do grudnia.
Przedstawiając przebieg postępowania podatkowego poprzedzającego wydanie wyroku Sąd stwierdził, że z ustaleń dokonanych przez organy podatkowe wynika, że w latach 2008 i 2009 A. R. prowadził działalność gospodarczą, której przedmiotem była sprzedaż artykułów pasmanteryjnych i galanteryjnych. Skarżący był zarejestrowanym podatnikiem VAT. Zdaniem organu rejestry prowadzone przez Skarżącego w latach 2008 i 2009 nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Ustalono bowiem, że w 2008 r. Skarżący nie wykazał w rejestrze zakupów trzydziestu faktur VAT dokumentujących zakup towarów za 53.108,72 zł, podatek naliczony 10.673,31 zł. W 2008 roku dziewięciokrotnie pracownice Skarżącego zostały ukarane mandatami za nieewidencjonowanie w kasie fiskalnej sprzedaży. W 2009 r. były dwa takie przypadki. W roku 2008 wskaźnik procentowy udziału zakupu netto do sprzedaży netto, po uwzględnieniu zakupów niezaewidencjonowanych, wyniósł 245,28 %. Strata z działalności za 2008 r. wyniosła 89.394 zł, a dodatkowo podatnik ponosił wydatki z tytułu zatrudnienia pracowników i opłacał własne składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. W roku 2009 wskaźnik procentowy udziału zakupu netto do sprzedaży wynosił średnio 278,01 %, strata z działalności wyniosła 76.302 zł. Suma wydatków rzeczywistych 158.865,42 zł blisko czterokrotnie przewyższała zadeklarowany przychód. Uznano również, że towar wartości 53.128,83 zł został sprzedany w 2008 r., a więc nie mógł zwiększyć spisu z natury na 31 grudnia 2008 r., będącego jednocześnie remanentem początkowym na 2009 r. Przedłożone przez Skarżącego w trakcie kontroli dwa dodatkowe spisy z natury na dzień 31 grudnia 2008 r., uznano za sporządzone na potrzeby kontroli podatkowej, dlatego nie były dowodem w sprawie. Zdaniem organów ujemny koszt własny sprzedawanych towarów, sprzeczności ekonomiczne, fakt, że przy strach z 2009 r. stwierdzono przyrost zapasów na kwotę 100.000 zł, który to wydatek został pokryty przez podatnika mimo braku dochodów, dowodzą działania ukierunkowanego na ukrycie dochodów. Organ zwrócił jednocześnie uwagę na to, że tak w 2008 r, jak i w 2009 r. na rachunek bankowy podatnika dokonywano wpłat gotówkowych znacznie przewyższających zadeklarowane kwoty ze sprzedaży towarów. Po uwzględnieniu kwot przelewanych tytułem spłaty zadłużenia na kartach kredytowych nadwyżka wpłat gotówkowych wyniosła - w roku 2008 - 111.954, 82 zł, a w roku 2009 - 131.775,07 zł.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
