Wyrok NSA z dnia 1 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 2904/14
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Krzysztof Winiarski (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Sędzia WSA (del.) Maciej Kurasz, Protokolant Dorota Rembiejewska, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 2195/13 w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 16 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. B. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę D.B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie, z dnia 16 października 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.
Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktczynym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. decyzją z dnia 5 lipca 2013r. określił wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009. W uzasadnieniu wskazano, że została przeprowadzona kontrola źródłowa w zakresie prawidłowości rozliczenia skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009. Kontrolowany prowadził działalność gospodarczą - usługi gastronomiczne w P. W toku kontroli źródłowej ustalono, że na podstawie rozliczenia ilościowo-wartościowego zakupu i sprzedaży stwierdzono zaniżenie przychodów ze sprzedaży piwa, napojów gazowanych i soków, pizzy, hot-dogów i kebabów, dań gastronomicznych, których wartość wyliczono na podstawie rozbieżności pomiędzy wysokością stosowanej marży na dania gastronomiczne a marżą wyliczoną na podstawie danych wykazanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za 2009 r. Stwierdzono też, że skarżący zaliczył w ciężar kosztów uzyskania przychodów niezapłacone składki na ubezpieczenie społeczne pracowników. Kontrolujący w protokole badania ksiąg stwierdzili na podstawie art. 193 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.), że prowadzona podatkowa księga przychodów i rozchodów jest nierzetelna, ponieważ dokonywane w niej zapisy nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego i zgodnie z dyspozycją art. 193 § 4 Ordynacji podatkowej (dalej: O.p.) nie uznali tej księgi za dowód tego, co wynika z zawartych w niej zapisów w zakresie wykazywanych przychodów i kosztów uzyskania przychodów.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
