Wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. II FSK 3939/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt II SA/Bk 319/13 w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 19 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 września 2013 r. sygn. akt I SA/Bk 319/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J.B. (dalej jako "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku (dalej jako "SKO") z dnia 19 lutego 2013 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o wysokości dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej.
Przedstawiając w uzasadnieniu wyroku stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że Skarżący w piśmie z dnia 30 marca 2013 r. wniósł o wydanie przez Burmistrza [...] (dalej jako "Burmistrz") zaświadczenia lub informacji podatkowej o wysokości dochodów uzyskiwanych z nieruchomości rolnej. Skarżący uzasadnił konieczność uzyskania takiego zaświadczenia żądaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku ze staraniem się Skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2013 r. Burmistrz odmówił Skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści. Odmowę uzasadnił brakiem jakichkolwiek danych, które pozwalałyby na określenie dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego.
W zażaleniu na to postanowienie Skarżący zarzucił naruszenie art. 32 i art. 51 ust. 3 Konstytucji RP, polegające na "celowym, złośliwym i nierównym traktowaniu wnioskodawcy" oraz "złośliwym utrudnianiu dostępu do zbioru danych podatkowych". Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 19 lutego 2013 r. SKO utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza. W uzasadnieniu SKO wskazało, że podanie z dnia 30 marca 2012 r. zostało prawidłowo zinterpretowane przez organ pierwszej instancji. "Zaświadczenie o wysokości dochodu uzyskiwanego z nieruchomości rolnej" należało traktować jako zaświadczenie o dochodzie uzyskiwanym z gospodarstwa rolnego. Dokonując analizy wniosku organ odwoławczy stwierdził, że podanie to dotyczyło wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 306a § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.), urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego ze względu na interes prawny wnioskodawcy. W ocenie SKO, treść żądania Skarżącego skłaniała jednak do wniosku o niemożności wydania zaświadczenia o żądanej treści. Organy podatkowe nie prowadzą bowiem żadnych ewidencji, rejestrów, ani też nie posiadają żadnych innych danych pozwalających na wyliczenie dochodu z gospodarstwa rolnego. Dane gromadzone przez organy podatkowe dotyczą powierzchni gruntów podlegających podatkowi rolnemu - tego typu informacje nie pozwalają na obliczenie dochodu, jaki strona faktycznie uzyskała z gospodarstwa rolnego, lecz co najwyżej na obliczenie statystycznego (przeciętnego) dochodu. Zaświadczenia mają jednak potwierdzać stan faktyczny, a nie hipotetyczny. Niestałość, niesystematyczność osiągania dochodów z gospodarstwa rolnego oraz brak ich przewidywalności, a także brak jakichkolwiek danych umożliwiających określenie dochodu z gospodarstwa rolnego Skarżącego, pozwalają przyjąć, że odmowa wydania żądanego zaświadczenia była uzasadniona.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
