Wyrok NSA z dnia 24 września 2015 r., sygn. I FSK 970/14
Postanowienie to nie jest okolicznością istotną w znaczeniu przyjętym przez art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne w rozumieniu powyższego przepisu to te, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. O istotności dowodów można więc mówić, jeżeli mogą one mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie. Zatem aby uznać wskazaną okoliczność za istotną w znaczeniu użytym w art. 240 § 1 pkt 5 O.p., powinna ona spowodować wydanie, po wznowieniu postępowania, odmiennego rozstrzygnięcia niż te zawarte w decyzji ostatecznej.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak (sprawozdawca), Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia WSA (del.) Izabela Najda-Ossowska, Protokolant Krzysztof Zaleski, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej H. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 578/13 w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia, październik, listopad i grudzień 2002 r. oraz za miesiące od stycznia do czerwca 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od H. K. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 180 (słownie: sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 stycznia 2014 roku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 578/13, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.,), dalej p.p.s.a., oddalił skargę H.K. (dalej skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 10 kwietnia 2013 roku w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia, październik, listopad i grudzień 2002 r., oraz za miesiące od stycznia o czerwca 2003 roku. 1. Przebieg postępowania przed organami podatkowymi Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z dnia 24 stycznia 2013r., na podstawie art. 207 § 1, art. 245 § 1 pkt 2 i 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz.749 ze zm.; dalej O.p.), odmówił uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09 lutego 2006r., określającej H.K. z tytułu podatku od towarów i usług zobowiązanie za styczeń, luty, marzec, kwiecień, październik, listopad i grudzień 2002r., a także za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2003r. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 25 października 2012r. podatnik wystąpił na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09.02.2006r. oraz o uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wniosku podatnik wyjaśnił, że ww. decyzja została wydana w związku z postępowaniem karnym prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową oraz na podstawie informacji otrzymanych z Komendy Miejskiej Policji w P. Stwierdził także, że śledztwo prowadzone przez Prokuraturę zostało w stosunku do niego umorzone. Ponadto strona podniosła, że okoliczność niepopełnienia przez nią przestępstwa jest bardzo istotna dla sprawy i nie była znana organowi w dniu wydawania decyzji, tym samym są podstawy do wznowienia postępowania w tej sprawie. W ocenie skarżącego, skoro nie popełnił on zarzucanego mu przestępstwa i faktycznie poniósł wydatki wskazane w zakwestionowanych fakturach, to organ podatkowy nie powinien kwestionować podatku naliczonego ujętego w tych fakturach, a rozliczonego w deklaracjach VAT-7. Odmawiając uchylenia decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego, wskazał, że nie zaistniały przesłanki, określone w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Zdaniem organu podatkowego informacja o umorzeniu postępowania prowadzonego wobec strony przez Prokuraturę, chociaż nowa, jest nieistotna w sprawie określenia podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, październik, listopad i grudzień 2002r. oraz za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2003r. Umorzenie postępowania przez Prokuraturę nie zmieniło bowiem faktu, że podatnik zawyżył podatek naliczony obniżający podatek należny w związku w uwzględnieniem w deklaracjach VAT-7 podatku naliczonego ujętego w fakturach wystawionych przez O. S.A. oraz S Sp. z o.o., P. Organ podatkowy, na podstawie zebranego materiału dowodowego, stwierdził, że dokumenty te nie odzwierciedlają faktycznie przeprowadzonych transakcji pomiędzy ww. podmiotami a podatnikiem. W związku z powyższym dokumenty te nie mogą stanowić podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego. Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia 10.04.2013r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, podzielając argumentację tam zawartą. 2. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Sąd ocenił, że stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji jest prawidłowe. Podniósł, że w art. 128 O.p., ustanowiono ogólną zasadę trwałości decyzji podatkowej, co oznacza, że uchylenie lub zmiana decyzji, stwierdzenie nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych przepisami prawa. W sprawie nie wystąpiły jednak przesłanki do uchylenia ostatecznej decyzji w zakresie wymiaru podatku od towaru i usług za określone miesiące 2002 i 2003 r. Sąd dodał, że postanowienie Prokuratury Rejonowej z dnia 15 czerwca 2006 r. sygn. akt [...] nie mogło zostać uznane za dowód istniejący w dniu wydania decyzji. Prawidłowo też w opinii Sądu organy obu instancji uznały, że okoliczność umorzenia postępowania przez Prokuraturę Rejonową wobec skarżącego nie jest okolicznością istotną w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Cecha istotności okoliczności lub dowodów jest spełniona wtedy, gdy okoliczności lub dowody mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie. Tymczasem okoliczność wskazana we wniosku o wznowienie postępowania nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy i nawet gdyby była znana w momencie wydawania decyzji, nie wpłynęłaby na zmianę rozstrzygnięcia. Sąd argumentował, że organ podatkowy w decyzji z dnia 9 lutego 2006 r., zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur nieodzwierciedlających rzeczywistych transakcji. Materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazywał, że podmioty widniejące na zakwestionowanych fakturach jako wystawcy, tj. O.S.A. i S. Sp. z o.o. nie wystawiły wskazanych w decyzji faktur. Sąd dodał, że strona we wniosku o wznowienie postępowania powołała się na okoliczność umorzenia postępowania karnego wobec skarżącego przez Prokuraturę Rejonową, jednakże okoliczność podniesiona przez skarżącego nie podważa ustaleń organów, że faktury, co do których organ zakwestionował prawo do odliczenia podatku naliczonego, nie zostały wystawione przez podmioty widniejące na fakturach jako wystawcy. Podatnik nie podważył więc ustaleń, które były podstawą zakwestionowania rzetelności faktur. Okoliczność umorzenia postępowania karnego nie miała zatem znaczenia dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy. 3. Skarga kasacyjna Skarżący w skardze kasacyjnej zaskarżył wskazany powyżej wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzucono naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 240 § 1 pkt 5 O.p., poprzez uznanie przez Sąd, że w sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności nakazujące uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09.02.2006 roku nr [...] określającej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku VAT za poszczególne miesiące roku 2002 i 2003. Dalej wskazano na naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., w związku z art. 245 § 1 pkt 2 O.p., poprzez jego zastosowanie i uznanie, że w niniejszej sprawie należało odmówić uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 09.02.2006 roku nr [...] określającej kwotę zobowiązania podatkowego w podatku VAT za poszczególne miesiące roku 2002 i 2003 (zwanej dalej: "Decyzją ostateczną") oraz naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.,) dalej k.p.a. oraz art. 80 tej ustawy, poprzez niezbadanie jaki wpływ na rzetelność faktur VAT przedstawionych przez skarżącego i możliwość posłużenia się nimi, ma okoliczność, iż skarżący nie popełnił przestępstwa zarzucanego mu w związku z posłużeniem się tymi fakturami i w konsekwencji bezrefleksyjne i bezpodstawne przyjęcie, że okoliczność ta nie ma znaczenia w niniejszej sprawie i nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji ostatecznej. Wskazując na powyższe zarzuty autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. 4. Odpowiedź na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wskazał, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych zarzutów, a objęty nią wyrok odpowiada prawu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
