Wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. II FSK 554/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, Sędzia WSA del. Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant Ewelina Wołosiak, po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 630/12 w sprawie ze skargi P. sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w G. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 630/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę P. Sp. z o.o. w likwidacji (dalej: spółka lub skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r.
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, co następuje:
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w G. w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia 19 maja 2008 r. określił spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. w wysokości 983.261,00 zł. Zdaniem organu podatkowego spółka zaniżyła przychody o kwotę 3.769.813,00 zł (stanowiącą wartość niezaewidencjonowanej sprzedaży), zawyżyła koszty uzyskania przychodów o kwotę 58.586,00 zł (stanowiącą wartość dokonanych przez spółkę darowizn) oraz zwiększyła odliczenia od dochodu o kwotę 58.586,00 zł (stanowiącą wartość dokonanych przez spółkę darowizn).
Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku po rozpatrzeniu odwołania spółki decyzją z dnia 31 marca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wskazał, że kwestią sporną było zbyt duże zużycie przez spółkę surowców do produkcji wyrobów piekarskich oraz cukierniczych. Zdaniem organu świadczyło to o tym, że spółka część swojej produkcji sprzedawała poza ewidencją. Spółka tak duże zużycie surowców tłumaczyła niższą - niż to przyjął w swoich wyliczeniach organ pierwszej instancji - wydajnością wypiekową dla poszczególnych wyrobów, o czym m. in. świadczyły wskaźniki wydajności zapisane w przedłożonych przez spółkę w toku kontroli skarbowej recepturach na te wyroby. W ocenie organów podatkowych wskazane w tych recepturach wskaźniki były zaniżone, a rzeczywiście stosowane przez spółkę wskaźniki wydajności wynikały z przedłożonych przez nią schematów technologicznych. Kwestią sporną była również wielkość dokonywanych do spółki zwrotów pieczywa, w tym związanych z tzw. wymianą pieczywa na świeże, a także ilość pieczywa skradziona w spółce, bądź spożyta przez jej pracowników.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
