Wyrok NSA z dnia 7 października 2014 r., sygn. I OSK 164/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) sędzia NSA Wiesław Morys Protokolant sekretarz sądowy Małgorzata Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 482/12 w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności przejęcia z mocy prawa nieruchomości 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz J. W. kwotę 380 (trzysta osiemdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 26 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 482/12, po rozpoznaniu sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o stwierdzenie nieważności przejęcia z mocy prawa nieruchomości, oddalił skargę.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.
Wyrokiem z dnia 4 października 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 506/11 tut. Sąd uchylił postanowienie SKO we Wrocławiu z dnia [...] marca 2011 r. o zwrocie wniosku o stwierdzenie nieważności przejęcia z mocy prawa nieruchomości. Według przedstawionych w uzasadnieniu wyroku okoliczności i ocen, skarżąca w 2010 r. wniosła o stwierdzenie nieważności przejęcia nieruchomości jej poprzedników prawnych na podstawie dekretów z dnia [...] marca 1946 r. i z dnia [...] września 1946 r., jako nieruchomości poniemieckich. W ocenie organu ustalenie braku podstaw faktycznych do stosowania dekretów i dochodzenie związanych z tym roszczeń powinno nastąpić w postępowaniu przed sądem powszechnym. Uzasadniało to zwrot podania skarżącej na podstawię art. 66 § 3 k.p.a. Sąd stosując art. 145 § 1 pkt 1c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraził pogląd, że zwrócenie podania było przedwczesne, nastąpiło bowiem przed jednoznacznym stwierdzeniem treści żądania skarżącej. Skarżąca domagała się zarówno stwierdzenia nieważności przejęcia z mocy prawa nieruchomości, jak też żądała zwrotu tych nieruchomości, a ponadto ustalenia przejęcia nieruchomości przez Skarb Państwa z naruszeniem dekretów z 1946 r. Tymczasem organ powinien zastosować art. 66 § 3 k.p.a. w odniesieniu do podania o jednoznacznie sprecyzowanym żądaniu. Sąd zwrócił uwagę, że podanie nie zawierało oznaczenia konkretnego indywidualnego aktu administracyjnego, co jednak nie uzasadniało stosowania art. 157 § 3 k.p.a., a obecnie art. 61a § 1 k.p.a., gdyż najpierw organ powinien ustalić przesłanki wszczęcia postępowania, a przede wszystkim właściwość organu. Sąd podkreślił, że zarzuty zawarte w skardze nie stanowiły podstawy wyroku uwzględniającego skargę, a jedynie omówiona podstawa stwierdzona z urzędu.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
