Wyrok NSA z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. I OSK 798/13
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant st. asystent sędziego Joanna Ukalska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1683/12 w sprawie ze skargi B. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od B. W. na rzecz Komendanta Głównego Policji kwotę 180 (słownie sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1683/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Komendant [...] Policji rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] , wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz art. 108 K.p.a., orzekł o zwolnieniu B.W. z dniem 31 maja 2012 r. ze służby w Policji, nadając tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania B.W., rozkazem personalnym z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] , wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2012 r.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że B.W. od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] maja 2012 r. nie pełnił służby z powodu choroby. Korzystał ze zwolnień lekarskich łącznie przez 793 dni, to jest przez 2 lata 2 miesiące i 3 dni, w tym w 2009 r. przez 61 dni, w 2010 r. przez 362 dni, w 2011 r. przez 244 dni, a w 2012 r. (do dnia 14 maja 2012 r.) - przez 126 dni. W tym czasie otrzymywał zaświadczenia lekarskie od lekarzy różnych specjalności (internisty-reumatologa, neurologa, specjalisty chorób wewnętrznych, ortopedy-traumatologa, specjalisty medycyny rodzinnej). Cierpiał zatem na różne dolegliwości. Policjant nie podejmował służby, mimo że Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA w [...] dwukrotnie uznawała go za zdolnego do służby. Brak przeciwwskazań zdrowotnych do pełnienia przez niego służby potwierdzali także lekarze medycyny pracy. Okresy absencji chorobowej były przerywane jednie urlopami wypoczynkowymi lub pojedynczymi dniami służby. Oznacza to, że funkcjonariusz dążył do obejścia przepisów prawa i uniknięcia skutków przewidzianych w art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, to jest rozwiązania z nim stosunku służbowego po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. Postępowanie B.W. negatywnie wpływało na organizację służby w jednostce, bowiem jego notoryczna nieobecność powodowała, że niewykonywane przez niego zadania służbowe obciążały innych policjantów. Korzystanie przez B. W. ze zwolnień lekarskich przez tak długi okres czasu nie pozostawało także bez wpływu na właściwe funkcjonowanie i realizację zadań służbowych w jednostce organizacyjnej, w której miał on pełnić służbę. Ponadto okoliczność ta demoralizująco oddziaływała na pozostałych policjantów oraz ujemnie rzutowała na wizerunek Policji w odbiorze społecznym. Funkcjonariusz za czas korzystania ze zwolnień lekarskich pobiera uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w pełnej wysokości. Pozostawanie policjanta w służbie w takiej sytuacji kolidowałoby z ważnym interesem Policji. Doprowadziłoby bowiem do zaakceptowania zachowania policjanta, będącego swoistym nadużyciem przysługującego mu prawa, które ma miejsce w sytuacji, gdy osoba uprawniona realizuje swoje uprawnienie w sposób sprzeczny z ogólnie przyjętymi zasadami moralności publicznej. B.W. unika przy tym pełnienia służby w sytuacji, gdy nabył uprawnienia emerytalne. Takie postępowanie funkcjonariusza jawnie koliduje z interesem społecznym. Z powyższych względów nie ma podstaw do zakwestionowania stanowiska Komendanta [...] Policji, że w okolicznościach sprawy zachodziły przesłanki do zastosowania wobec B.W. instytucji przewidzianej w art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji i rozwiązania z tym policjantem stosunku służbowego z uwagi na ważny interes służby.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
