Wyrok NSA z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. II FSK 2701/12
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "M." sp. z o.o. z siedzibą w G. w upadłości układowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 1363/11 w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w G. w upadłości układowej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "M." sp. z o.o. z siedzibą w G. w upadłości układowej na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi kwotę 1800 (słownie: jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 474/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w G. w upadłości układowej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. Przedstawiając stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że spółka prowadziła w 2007 r. działalność gospodarczą, przedmiotem której było świadczenie usług budowlanych na terenie kraju. W toku postępowania kontrolnego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L. stwierdził, że spółka zaniżyła podstawę opodatkowania w 2007 r. poprzez zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o 471.998,93 zł. W wyniku postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 12 sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zaliczony przez spółkę wydatek w kwocie 235.803,28 zł nie mógł, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej "u.p.d.p.") stanowić kosztu uzyskania przychodów. Zaznaczył, że pomiędzy zakwestionowanymi wydatkami a przychodem spółki nie wystąpił żaden związek przyczynowo-skutkowy. Trudno bowiem dopatrywać się takiego związku, gdy usługa za którą spółka M. wystawiła faktury w ogóle nie została wykonana. Argumentował, że samo udokumentowanie wydatku nie stanowi automatycznie podstawy do jego zaliczenia do kosztów podatkowych, gdyż chodzi o to, by zdarzenie gospodarcze, którego dotyczy wydatek, rzeczywiście zaistniało, a wydatek był poniesiony w celu osiągnięcia przychodu i w związku z tym przychodem. Za chybione uznał organ również naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "Ordynacja podatkowa").
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
