Wyrok NSA z dnia 1 października 2014 r., sygn. II FSK 2182/12
Z treści art. 16 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.p. wynika, że podatku od towarów i usług, z wyjątkiem trzech ściśle określonych przypadków nie mających zastosowania w sprawie, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Skoro zatem podatek od towarów i usług, poza enumeratywnie wyliczonymi przypadkami nie może stanowić kosztu uzyskania przychodów, to tym samym do tej kategorii nie mogą zostać zaliczone różnice kursowe, jako należności pochodne bezpośrednio z tym podatkiem związane.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Anna Dumas (sprawozdawca), Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "M." sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 112/12 w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 5 października 2011 r. nr ILPB3/423-618/09/11-S/DS w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "M." sp. z o.o. z siedzibą w P. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 112/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie ze skargi "M." sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 5 października 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddalił skargę.
Jak wynikało z uzasadnienia Sądu pierwszej instancji, występując o udzielenie wykładni przepisów prawa podatkowego skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą współpracując z podmiotami krajowymi i zagranicznymi. Wystawiane i otrzymywane w związku z tym faktury VAT od kontrahentów, zarejestrowanych dla potrzeb podatku od towarów i usług w Polsce, są wystawiane w EUR. Wskazując na dane zawarte w ww. fakturach skarżąca podkreśla, że kwota podatku naliczonego wykazywana jest zawsze w PLN, co nie wynika z potrzeby rozliczeń między kontrahentami, ale z przepisów prawa krajowego. Zapłata za faktury (zarówno kwota netto oraz podatek VAT) uiszczana jest w EUR, co powoduje powstanie różnic kursowych (z ekonomicznego punktu widzenia) dotyczących kwoty netto wykazanej na fakturze oraz kwoty podatku VAT, gdyż kwota poniesionego kosztu (z dnia otrzymania faktury) jest różna od kwoty faktycznie zapłaconej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
