Wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. I FSK 1290/12
Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowoodkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Istotnym jest jednak, aby ujawnione w sprawie nowe okoliczności lub nowe dowody istniały w dniu wydania decyzji. Nie spełniają tego warunku ani zeznania świadków złożone w postępowaniu karnym po wydaniu decyzji ostatecznej, ani nawet wydany po ostatecznej decyzji wyrok Sądu Rejonowego w sprawie karnej. Są to bowiem nowe dowody, lecz nieistniejące jeszcze w dniu wydania tej decyzji.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś, Sędzia NSA Barbara Wasilewska, Sędzia NSA Janusz Zubrzycki (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Lu 657/11 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2003 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami.
1.1. Wyrokiem z 21 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 657/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z 22 sierpnia 2011 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2003 r.
1.2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że postanowieniem z 7 marca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w L. wznowił - na wniosek J. G. - postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z 21 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 2003 r. Decyzją z 30 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia ww. decyzji ostatecznej z 21 listopada 2008 r. Organ nie uwzględnił argumentacji strony, która - powołując się na przesłankę określoną w przepisie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p.") - podniosła, że wydając decyzje wymiarowe organy podatkowe opierały się w dużej mierze na materiale dowodowym zebranym w postępowaniu karnym, toczącym się m.in. przeciwko J. G., a mianowicie opinii biegłego sądowego, której przedmiotem były możliwości techniczne i transportowe firmy "O.". Opinia ta - zdaniem strony - straciła moc dowodową z uwagi na postanowienie Sądu Okręgowego w L. IV Wydział Karny o dopuszczeniu nowej opinii - dowód przyjęty zatem za jedną z podstaw decyzji określającej obowiązek podatkowy został podważony i wyeliminowany przez sąd karny, a więc organ podatkowy winien dopuścić dowód z opinii biegłego we własnym postępowaniu, gdyż brak jest aktualnie takiego dowodu w sprawie karnej. Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił również stanowiska strony, że wskazywany przez nią we wniosku o wznowienie postępowania dowód z zeznań świadków - odbiorców rozpuszczalników firmy "A." M. K. - stanowi nową okoliczność w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 O.p.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
