Wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. I FSK 848/12
Nie jest sprzeczne z prawem Unii Europejskiej wymaganie, by podmiot przedsięwziął wszystkie działania, jakich można od niego racjonalnie oczekiwać, w celu upewnienia się, że dokonywana przez niego transakcja nie prowadzi do udziału w przestępstwie podatkowym.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Dagmara Dominik-Ogińska, Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 19 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Ke 600/11 w sprawie ze skargi D. S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 października 2011 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od D. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w K. kwotę 1800 (jeden tysiące osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz przedstawiony przez ten Sąd przebieg postępowania przed organami podatkowymi.
1.1. Wyrokiem z dnia 19 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ke 600/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargi D. S. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 października 2011 r., wydane w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2007 r.
1.2. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zaskarżonymi decyzjami Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 31 marca 2011 r., określające D. S. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za luty i marzec 2007 r.
1.2.1. Organ ustalił, że D. S., prowadzący firmę D., której przedmiotem działalności był handel telefonami komórkowymi, zawyżył kwotę podatku naliczonego do odliczenia poprzez odliczenie podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez G.-C. spółka z o.o. w K. Zdaniem organu, faktury wystawione przez ten podmiot nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, gdyż faktycznym podmiotem od którego D. S. nabywał telefony komórkowe nie była firma wskazana na fakturach zakupu. G.-C. sp. z o.o. powstała w maju 2006 r., w miejsce firmy D. M. M. S., od której D. S. do tego czasu kupował telefony. Spółka przejęła od firmy profil działalności i kontrahentów - dostawców i odbiorców. Została prawidłowo z punktu formalnego zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. Przy czym tak jak w przypadku firmy D. M. M. S., tak i w przypadku spółki, faktycznym sprzedawcą towarów na rzecz firmy D. był J. K. Mimo, iż formalnie J. K. nie był udziałowcem, członkiem organów, prokurentem ani pełnomocnikiem w spółce, posiadał informacje, których nie posiadała B. R. - jedyny udziałowiec w spółce (ciotka J. K.), na temat działalności spółki, miesięcznych rozliczeń, finansowej dokumentacji firmy, kontrahentów, rozdysponowaniu zysków z działalności.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
