Wyrok NSA z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. II FSK 2294/11
Wojewódzkie sądy administracyjne nie są tego trzecią instancją w postępowaniu podatkowym i nie są zobligowane do przeprowadzania postępowania dowodowego i czynienia ustaleń zamiast organów podatkowych. Jedynie w wyjątkowych przypadkach, zgodnie z tym przepisem sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Dowody przeprowadzane w tym trybie nie mogą zmierzać do usuwania istotnych wątpliwości dotyczących stanu faktycznego, czy wręcz do jego ustalania zamiast organu podatkowego. Nie ulega zaś wątpliwości, że zakres kognicji sądu administracyjnego, ograniczony do kontroli legalności zaskarżonego aktu, wyłącza możliwość czynienia przez ten sąd ustaleń faktycznych, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Teresa Randak, Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 lutego 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 763/10 w sprawie ze skargi M. Dz. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz M. Dz. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z dnia 23 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Lu 763/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie ze skargi M. D. uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 30 lipca 2010 r.
1.2. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżoną decyzją utrzymana została w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. określająca M. D. zobowiązanie w podatku od spadków darowizn. Z uzasadnienia tej decyzji wynikało, że K. D. w dniu 23 stycznia 2009 r. złożył oświadczenie woli w formie aktu notarialnego. Oświadczył, że ustanawia nieodpłatnie na stanowiącym jego własność lokalu mieszkalnym dożywotnią służebność osobistą na rzecz matki M. D. Służebność miała polegać na prawie korzystania przez nią z całego lokalu mieszkalnego. M. D. w dniu 16 kwietnia 2010 r., w trybie art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. Nr 93 poz. 768 ze zm.; zwana dalej : "u.p.s.d.") złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w B. zeznanie podatkowe, w którym zgłosiła ustanowienie nieodpłatnej służebności, określiła wartość obciążonej nieruchomości na kwotę 88.380 zł oraz wartość ustanowionego prawa na kwotę 35.352 zł. Organ podatkowy pierwszej instancji w dniu 27 kwietnia 2010 r. wydał decyzję ustalającą M. D. zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia prawa majątkowego w kwocie 1.183 zł. Po rozpatrzeniu odwołania organ podatkowy II instancji wskazał, że podatniczka nie była zwolniona od obowiązku zgłoszenia właściwemu organowi podatkowemu nabycia prawa majątkowego. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że nabycie prawa nie nastąpiło na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego, ale na podstawie jednostronnego oświadczenia właściciela nieruchomości. Przywołał treść art. 245 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr. 16 poz. 93 ze zm.; zwana dalej : "k.c."), zgodnie z którym forma aktu notarialnego jest potrzebna tylko dla oświadczenia właściciela nieruchomości, który ustanawia ograniczone prawo rzeczowe, jakim jest służebność osobista. Natomiast zgodnie z art. 60 k.c. oświadczenie woli drugiej strony może być złożone w formie dowolnej, także w sposób dorozumiany. W ocenie organu podatkowego z tego prawa skorzystała M. D. gdyż nie stawiła się do aktu notarialnego. W związku z tym, że nie doszło do zawarcia umowy w formie aktu notarialnego, a złożone zostało przed notariuszem jednostronne oświadczenie woli, skarżąca zobowiązana była w terminie sześciu miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego zgłosić fakt nabycia prawa majątkowego właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Ten obowiązek nie został wypełniony.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
