Postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r., sygn. I OSK 926/12
Ruch drogowy
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 48/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. W. na czynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie odholowania samochodu osobowego na parking strzeżony i pobrania opłaty postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] grudnia 2010r. K. W. wniosła skargę na czynność polegającą na odholowaniu w dniu 28 września 2010r. na parking strzeżony należącego do niej samochodu osobowego marki F. K. nr rej. [...] zaparkowanego na ul. L., gdyż, jej zdaniem, została dokonana bez podstawy prawnej, tj. wobec braku przesłanki zastosowania art. 130a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. K. W. zaskarżyła również pobranie od niej jako posiadacza pojazdu opłaty za w/w czynności w wysokości 345 zł bez podstawy prawnej, którą mogłaby być jedynie decyzja Prezydenta Miasta Krakowa, a która nie została wydana, gdyż organ ten uważa, że nie ma ku temu podstaw. Skarżąca wniosła o uchylenie lub uznanie za bezskuteczną dyspozycji odholowania na parking strzeżony jej samochodu oraz pobrania od niej kwoty 345 zł za odholowanie i przechowywanie pojazdu, a także o nakazanie Prezydentowi Miasta Krakowa zwrotu na jej rzecz ww. kwoty wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od dnia pobrania.
Skarżąca wyjaśniła, iż odholowanie jej samochodu przez Straż Miejską nastąpiło na podstawie art. 130a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Jednak zdaniem skarżącej, żadna z wymienionych w tym przepisie przesłanek nie została spełniona. Odnośnie pierwszej przesłanki wymienionej w omawianym przepisie, tj. pozostawienie pojazdu w miejscu, w którym jest to zabronione, skarżąca wskazała, iż na tym odcinku ulicy L., na którym w chwili odholowania znajdował się jej samochód, postój pojazdów nie był i nie jest zabroniony. Już zatem sama ta okoliczność jest, zdaniem skarżącej, wystarczająca do stwierdzenia, iż nie było podstaw do usunięcia pojazdu. Skarżąca uważa, że nie wystąpiła także druga przesłanka wymieniona w art. 130a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, tj. spowodowanie utrudniania ruchu przez tak pozostawiony pojazd lub w inny sposób zagrożenie bezpieczeństwu przez tak pozostawiony pojazd. Zdaniem skarżącej, aby było możliwe stwierdzenie, iż pojazd powinien być odholowany nie wystarczy stwierdzenie, że potencjalnie może on utrudnić ruch, lecz konieczne jest stwierdzenie, że takie potencjalnie możliwe utrudnienie w ruchu rzeczywiści nastąpiło. Mając powyższe na uwadze skarżąca stwierdziła, iż skoro nie zostały zachowane przesłanki do przymusowego usunięcia pojazdu z drogi, to pobranie od niej opłaty za niezasadne zastosowanie sankcji z art. 130a ustawy prawo o ruchu drogowym zostało dokonane bez podstawy prawnej, w konsekwencji czego opłata ta powinna być skarżącej w całości niezwłocznie wraz z odsetkami zwrócona.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
