Wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. I OSK 223/12
Z przyjętej w art. 7 kpa zasady dochodzenia prawdy obiektywnej wynika, że organ prowadzący postępowanie jest gospodarzem postępowania wyjaśniającego. To on decyduje o zakresie tego postępowania oraz o środkach dowodowych, które mają być przeprowadzone w jego toku. Jeżeli dowody te znajdują się w posiadaniu strony, to organ jest zobowiązany do wezwania jej, aby je przedstawiła w wyznaczonym terminie. W tym zakresie strona ma obowiązek współdziałania z organem prowadzącym postępowanie. Jeżeli zatem strona odmawia współdziałania lub przedstawia tylko niektóre z posiadanych przez siebie dowodów, organ jest uprawniony do przyjęcia stanu faktycznego wynikającego ze zgromadzonego w ten sposób materiału dowodowego. Skoro to na skarżącym spoczywał obowiązek udokumentowania swojej aktualnej sytuacji materialnej i osobistej, a on - mimo wystosowanego do niego wezwania - nie przedstawił właściwej dokumentacji, to teraz nie może skutecznie zarzucać organowi, że w sprawie ustalono błędny stan faktyczny.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Banasiewicz, Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.), Sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 października 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 228/11 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności na podjęcie działalności gospodarczej oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 12 października 2011 r., III SA/Kr 228/11 oddalił skargę A. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia jednorazowo przyznanych środków na podjęcie działalności gospodarczej z Funduszu Pracy wraz z odsetkami. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w myśl art. 76 ust. 7 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) Starosta może po zasięgnięciu opinii powiatowej rady zatrudnienia umorzyć nienależnie pobrane świadczenie, refundację lub jednorazowo przyznane środki, o których mowa w art. 46 ust. 1, w całości albo w części, jeżeli wystąpiła jedna z przesłanek:
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
