Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2012 r., sygn. II FSK 655/12
Przepis art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej należy interpretować w ten sposób, iż do skutecznego przerwania biegu terminu przedawnienia konieczne jest dokonanie dwóch czynności, tj. zastosowanie środka egzekucyjnego w znaczeniu, jakim operuje tym pojęciem art. 1a pkt 12 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a ponadto - zawiadomienie o tym podatnika (w przypadku zajęcia rachunku bankowego oznacza to doręczenie mu zawiadomienia o zajęciu). O tym, że przerwanie biegu przedawnienia może nastąpić dopiero po zawiadomieniu podatnika o zastosowaniu środka egzekucyjnego, świadczy również użycie przez ustawodawcę czasu przeszłego dokonanego "został zawiadomiony".
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak (sprawozdawca), Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, Protokolant Justyna Bluszko-Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej U. O.-M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1413/10 w sprawie ze skargi U. O.-M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od U. O.-M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 5400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 1413/10, oddalił skargę U. O.-M. - nazywanej dalej "Skarżącą", na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 września 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r.
Ze stanu sprawy przyjętego przez sąd pierwszej instancji wynikało, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. decyzją z dnia 22 listopada 2004 r. określił Skarżącej i jej mężowi - J. M. - nazywanemu dalej "Podatnikiem", wspólne zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r. Z ustaleń organu pierwszej instancji wynikało, że Podatnik prowadził działalność gospodarczą pod nazwą P. A. oraz był wspólnikiem spółki cywilnej A.-H. Pracownicy Urzędu Skarbowego przeprowadzili u Podatnika kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. Podatnik nie okazał kontrolującym ksiąg przychodów i rozchodów za 2000 r. oraz dokumentów źródłowych dotyczących prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Podatnik wyjaśnił, że księgi podatkowe zostały przez pomyłkę wyrzucone wraz z pozostałą dokumentacją podatkową. W tym stanie rzeczy Naczelnik Urzędu Skarbowego wyznaczył Podatnikowi termin do odtworzenia dokumentacji podatkowej. W trakcie oględzin pomieszczeń zajmowanych przez P. A., dokonanych w asyście policjantów, na komputerach odnaleziono dwa pliki zawierające podatkową księgę przychodów i rozchodów, ewidencję zakupów i sprzedaży VAT za 2000 r. W jednym z nich brakowało zapisu dotyczącego remanentu początkowego i końcowego, zapisów dotyczących odpisów amortyzacyjnych i składek ZUS pracowników. Stąd też w postępowaniu kontrolnym wykorzystano dane zawarte w drugim z plików. W oparciu o powyższe informacje organ podatkowy ustalił listę podmiotów, którym Podatnik świadczył usługi - przy czym część usług wykonywana była przez podwykonawców. W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej oraz postępowania podatkowego stwierdzono, że część z usług świadczonych przez podwykonawców nie zostało faktycznie wykonanych. Mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości organ podatkowy pierwszej instancji zarzucił Podatnikowi nierzetelne prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Ponadto, na podstawie art. 193 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60, z późn. zm.), nie uznano za dowód księgi podatkowej P. A. w części dotyczącej wykazywanych w niej kosztów uzyskania przychodów w kwocie 1.662.490,00 zł. Organ podatkowy stwierdził jednak, że dane wynikające z ksiąg podatkowych, uzupełnione o dowody uzyskane w toku postępowania podatkowego, pozwalają na określenie podstawy opodatkowania za 2000 r. Ponadto do opodatkowania przyjęto 50% dochodu z prowadzonej przez Podatnika działalności gospodarczej w spółce cywilnej oraz uwzględniono dochody Skarżącej.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
