Wyrok NSA z dnia 11 października 2012 r., sygn. II FSK 384/11
Skoro w rozpoznawanej sprawie wyszczególnione w zakwestionowanych fakturach VAT kwoty miały stanowić wynagrodzenie za dostarczone paliwo w ilościach wskazanych w tych fakturach, a jak wykazano, paliwo to w rzeczywistości nie zostało nabyte od wystawców faktur (faktury te nie dokumentują rzeczywistych operacji gospodarczych), to brak było podstaw do uznania, że czynione w takich okolicznościach wydatki stanowić mogą koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów u.p.d.o.f.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędziowie NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), NSA del. Jan Grzęda, Protokolant Barbara Mróz, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. S. i A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 października 2010 r. sygn. akt I SA/Łd 678/10 w sprawie ze skargi B. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. S. i A. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 8 października 2010 r., I SA/Łd 678/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. S. i A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 15 kwietnia 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Podstawę prawną orzeczenia stanowił art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.
Jak ustalono w postępowaniu podatkowym, skarżąca osiągnęła przychód z działalności gospodarczej, która polegała na świadczeniu usług transportu drogowego towarów pojazdami uniwersalnymi. W związku z tą działalnością w szczególności zawyżyła koszty uzyskania przychodów, zaliczając w poczet kosztów wydatki na nabycie oleju napędowego, udokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez spółkę z o.o. T. oraz Firmę Handlową J. S. Przedmiotowe faktury nie odzwierciedlały zdaniem organów podatkowych rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a zatem nie mogły stanowić dowodów księgowych. Innymi słowy, nierzetelne dokumenty nie mogą stanowić dowodów poniesienia wydatku w celu osiągnięcia przychodu. Wystawcy faktur nie dokonywali w rzeczywistości obrotu paliwem; podmioty te nie nabyły i nie posiadały oleju napędowego, a tym samym nie mogły dokonać jego sprzedaży. Ich działalność polegała przede wszystkim na wystawianiu tzw. "pustych faktur".
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
