Wyrok NSA z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. I FSK 1691/11
Za sprzeczną z zasadami prowadzenia postępowania dowodowego, a w szczególności zasadą swobodnej oceny dowodów uznać należy konstrukcję oceny materiału dowodowego dokonaną w skardze kasacyjnej, która opiera się na analizie poszczególnych dowodów w oderwaniu od oceny całokształtu materiału dowodowego, który dopiero daje obraz stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Ryszard Pęk (sprawozdawca), Protokolant Dariusz Rosiak, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2210/10 w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. O. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w W. kwotę 2700 zł (słownie: dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 14 kwietnia 2011 r. (akt III SA/ Wa 2210/10), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. O. (dalej, jako "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 24 czerwca 2010 r. (nr [...]).
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W., decyzją z dnia 23 września 2008 r. (nr [...]), określił skarżącemu, prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą O. J. O., wysokość zwrotu podatku od towarów i usług za lipiec 2003 r., sierpień 2003 r., wrzesień 2003 r., październik 2003 r., listopad 2003 r. oraz grudzień 2003 r.
Organ I instancji wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że przy rozliczeniu zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r., stwierdzono zawyżenie podatku naliczonego ze względu na odliczenie podatku zawartego w fakturach niedokumentujących usług rzeczywiście wykonanych na rzecz skarżącego. Ustalił, że w 2003 r. skarżący zajmował się sprzedażą produktów przemysłu drobiarskiego opodatkowanych stawką 3%. W okresie od lipca do grudnia 2003 r. zaewidencjonował w rejestrach VAT zakup usług transportowych oraz serwisowych, których wykonawcami, według wystawionych faktur, były: spółka z o. o. H. w W. oraz I. - J. N. K. Organ I instancji wyjaśnił, że przesłuchany w dniu 12 lutego 2008 r. I. O., będący w 2003 r. prezesem Spółki z o. o. H., zeznał, że spółka nie zatrudniała pracowników, nie posiadała stosownego sprzętu, aby takie usługi świadczyć, ani też nie zlecała usług żadnym podwykonawcom. Po okazaniu faktur, będących podstawą odliczenia w firmie O. podał, że nigdy ich nie widział, nie podpisywał żadnej z nich oraz nie uczestniczył w rozliczeniach finansowych wynikających z tych dokumentów. Organ I instancji, z uwagi na brak wiarygodnych dowodów świadczących o faktycznej realizacji usług, przyjął, że faktury wystawione w okresie od lipca do października 2003 r. przez spółkę z o. o. H. nie dokumentowały rzeczywiście wykonanych czynności. Podobnie, w przypadku firmy I. -J. N., stwierdził, że u sprzedawcy brak było kopii faktur dokumentujących sprzedaż usług transportowych i serwisowych dla firmy skarżącego. Podkreślił także, że za okres od listopada do grudnia 2003 r. firma I. nie deklarowała sprzedaży oraz podatku należnego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
