Wyrok NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. I OSK 759/11
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Monika Nowicka, Sędzia NSA Małgorzata Borowiec, Sędzia del. WSA Jacek Fronczyk (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Po 771/10 w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. o sygn. akt II SA/Po 771/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. K.j na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2010 r. Inspektor Pracy, działający w ramach właściwości miejscowej Okręgowego Inspektoratu Pracy w Poznaniu, orzekł - na podstawie art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) - o nałożeniu na M. K. grzywny w wysokości 10.000,00 zł w celu przymuszenia wykonania obowiązku, wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...].
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. K., zarzucając naruszenie art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez niedoręczenie zobowiązanej upomnienia zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku przed nałożeniem grzywny w celu przymuszenia. Ponadto zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na zaniechaniu wyjaśnienia podstawy prawnej i niewskazaniu podstawy faktycznej wydanego postanowienia, zwłaszcza niewyjaśnienie przyczyn, dla których organ nałożył na zobowiązaną grzywnę w maksymalnej wysokości. Jej zdaniem, nałożenie grzywny w maksymalnej wysokości stanowiło także naruszenie art. 7 § 2 w związku z art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
