Wyrok NSA z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. II FSK 290/10
Na gruncie Ordynacji podatkowej nie ma dowodów lepszych czy gorszych. Każdy dowód ma potencjalnie taką samą moc dowodową. Jej konkretyzacja (ustalenie wagi dowodu dla danej sprawy) stanowi wypadkową indywidualnej oceny treści tego dowodu dokonanej przez organ podatkowy przez pryzmat jego wiedzy, zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz porównania wniosków płynących z treści ocenianego dowodu z ustaleniami poczynionymi na podstawie pozostałych przeprowadzonych i uznanych za wiarygodne dowodów.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędzia NSA Bogdan Lubiński, Sędzia NSA del. Teresa Porczyńska (sprawozdawca), Protokolant Agata Kołakowska, po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej S. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1130/09 w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 1 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1130/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 25 lutego 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 12 grudnia 2007 r., którą określono skarżącemu wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005 w kwocie 1529,00 zł.
W uzasadnieniu wskazano, że w 2005 roku podatnik osiągnął przychód ze sprzedaży akcji Narodowych Funduszy Inwestycyjnych (NFI) pochodzących z dokonanej przed dniem 1 stycznia 2004 r. wymiany Powszechnych Świadectw Udziałowych. Jednakże dochodu z tego tytułu nie wykazał w złożonym zeznaniu podatkowym. Z uwagi na powyższe, organ pierwszej instancji z urzędu wszczął postępowanie podatkowe i po jego przeprowadzeniu wydał decyzję wymiarową, w której do podstawy opodatkowania przyjął przychody w części nie zwolnionej od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 42 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350 ze zm.), dalej: u.p.d.o.f., a wysokość podatku obliczył według stawki podatkowej z art. 30b cyt. ustawy. Organ ten nie zgodził się z podatnikiem, że do uzyskanego przez niego dochodu nie miały zastosowania przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a to na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 202, poz. 1956, ze zm.), zwanej dalej "ustawą nowelizującą". Aby podatnik mógł skorzystać z przedmiotowego zwolnienia, sprzedane przez niego w ww. terminach akcje NFI winny być dopuszczone do obrotu publicznego i jednocześnie zostać nabyte na podstawie oferty publicznej. Organ podatkowy przyjął, że w przypadku skarżącego akcje NFI nie zostały nabyte ani w drodze publicznej oferty, ani na giełdzie papierów wartościowych, ani też w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
