Wyrok NSA z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. II FSK 335/10
NSA nie ma obowiązku, a nawet nie może odgadywać intencji skarżącego czy też precyzować za niego zarzuty skargi kasacyjnej czy ich uzasadnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka (spr.), Sędziowie: NSA Bogusław Dauter, WSA del. Andrzej Jagiełło, Protokolant Szymon Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 października 2009 r. sygn. akt I SA/Ol 611/09 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. L. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w O. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 października 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 611/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego.
Z uzasadnienia wynika następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 17 września 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w O. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 22 czerwca 2004 r. umarzającą postępowanie restrukturyzacyjne A. L.
Pismem z dnia 12 marca 2009 r., uzupełnionym w dniu 31 marca 2009 r., skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia 22 czerwca 2004 r. Podniósł, że w czasie, gdy doszło do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego organ restrukturyzacyjny posiadał w stosunku do niego zadłużenie w kwocie wystarczającej na opłacenie występujących zaległości podatkowych, wynikające z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie I Wydziału Cywilnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt I C 492/08. Jako podstawę swojego żądania skarżący wskazał art. 247 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005, Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako: O.p.).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
