Wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. II FSK 1694/09
Zwrot "do wysokości rezerwy na ryzyko ogólne, która zostałaby utworzona zgodnie z art. 130 prawa bankowego" oznacza, że rezerwa na poniesione nieudokumentowane ryzyko kredytowe, podlegająca zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, na zasadach określonych w art. 15 ust 1h pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie może być wyższe niż rezerwa na ryzyko ogólne z art. 130 Prawa bankowego, a ustalenie jej wysokości następuje w oparciu o przesłanki zawarte w tym przepisie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Sędziowie NSA Grzegorz Borkowski, del. WSA Lidia Ciechomska - Florek (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Kwaśniewska - Ciesielska, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. S.A. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 211/09 w sprawie ze skargi L. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od L. S.A. z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 12 maja 2009 r.,I SA/Wr. 211/09., oddalił skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 20 listopada 2008 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. L. [...]SA, dalej jako skarżący, pismem z 14 lipca 2009 r., wniósł skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku
Zaskarżony wyrok zapadł na tle następującego stanu faktycznego:
Skarżący, pismem z 28 lipca 2008 r. złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów podatku dochodowego od osób prawnych, dotyczącej art. 38c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości rezerwy na nieudokumentowane ryzyko kredytowe. W uzasadnieniu wskazał, że z dniem 1 stycznia 2006 r. rozpoczął stosowanie dla celów rachunkowych, Międzynarodowych Standardów Rachunkowości, czego konsekwencją była zmiana zasad rozpoznawania i pomiaru ryzyka utraty ekspozycji kredytowych (udzielonych kredytów, pożyczek oraz udzielonych gwarancji, poręczeń spłaty kredytów i pożyczek). W miejsce rezerwy na ryzyko ogólne tworzonej w latach ubiegłych zgodnie z art. 130 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.; dalej prawo bankowe), Skarżący tworzy rezerwę na poniesione lecz nieudokumentowane ryzyko kredytowe banku.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
