Wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. I OSK 258/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Barbara Adamiak sędzia del. WSA Marzenna Linska-Wawrzon Protokolant Aleksandra Żurawicka po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skarg kasacyjnych Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie oraz [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 977/09 w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta Szczecin na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargi kasacyjne, 2. oddala wniosek Prezydenta Miasta Szczecina o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II SA/Sz 977/09 po rozpoznaniu skargi Prezydenta Miasta Szczecin, uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach sprawy:
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Kołobrzegu postanowieniem z dnia [...] lutego 2009 r. odmówił [...] Spółce z o.o. umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych [...],[...],[...],[...] wystawionych w dniu [...] września 2008 r. przez Prezydenta Miasta Szczecin, obejmujących opłaty dodatkowe za nieopłacony postój w strefie płatnego parkowania, z tytułu braku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 59 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Organ wyjaśnił, że obowiązek uiszczenia nałożonych opłat dodatkowych za nieopłacone parkowanie pojazdów w strefie płatnego parkowania, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) wynika z mocy prawa, zaś dowodem powstania zobowiązania jest raport wystawiony przez kontrolera strefy po stwierdzeniu nieopłaconego postoju. Jest to druk ścisłego zarachowania. W niniejszej sprawie, organ stwierdził, iż w upomnieniach wskazano zestawienia raportów za nieuiszczenie opłaty za parkowanie, w których przedstawiono markę, numer rejestracyjny, miejsce i godzinę parkowania pojazdów, których właścicielem jest Spółka [...]. W tych okolicznościach organ I instancji uznał za nietrafny zarzut błędu co do osoby zobowiązanego (art. 33 pkt 4 ustawy) jak również zarzut nieistnienia obowiązku z art. 33 pkt 1 i 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
