Wyrok NSA z dnia 4 listopada 2010 r., sygn. II OSK 1704/10
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Sędzia WSA del. Małgorzata Masternak-Kubiak Protokolant: asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy Miasta Świdnica od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 809/09 w sprawie ze skargi Gminy Miasta Świdnica na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 5 października 2009 r. nr NK.II.0928-12/6/09 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej Rady Miejskiej w Świdnicy 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego NK.II.0928-12/6/09 w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej Rady Miejskiej w Świdnicy, 2. zasądza od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz Gminy Miasta Świdnica kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
4.11.10
II OSK 1704/10
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 kwietnia 2010 r., III SA/Wr 809/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Gminy Miasta Świdnica na zarządzenie zastępcze Wojewody Dolnośląskiego z 5 października 2009 r. w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnej Rady Miejskiej w Świdnicy, T. Ś. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że wygaśnięcie mandatu radnego może nastąpić jedynie w ściśle określonych przypadkach przewidzianych przez: ustawę z 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta; ustawę z 16 lipca 1998 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. l547 ze zm.); ustawę o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.); ustawę z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym; ustawę z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa; ustawę z 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące funkcje publiczne. Jednym z przypadków wygaśnięcia mandatu radnego jest m.in. naruszenie ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z wykonywaniem określonych w odrębnych przepisach funkcji lub działalności (art. 190 ust. 1 pkt 2a Ordynacji wyborczej). W odniesieniu do radnego gminy, przepisem odrębnym jest art. 24f ust. 1 u.s.g. Niezaprzestanie przez radnego zakazanej działalności w ciągu 3 miesięcy od dnia złożenia ślubowania stanowi, zgodnie z art. 24f ust. 1 u.s.g., podstawę do stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego w trybie art. 190 Ordynacji wyborczej. Wygaśnięcie mandatu radnego stwierdza w drodze uchwały właściwa rada gminy, najpóźniej w 3 miesiące od wystąpienia przyczyny wygaśnięcia mandatu, przy czym wynikający z art. 190 ust. 2 Ordynacji wyborczej termin do podjęcia opisanej uchwały, ma charakter instrukcyjny, a jego upływ nie pozbawia rady możliwości podjęcia uchwały w terminie późniejszym (uchwała NSA z 23.10.2000 r., OPS 13/00, ONSA 2001, nr 2, poz. 50, oraz wyrok NSA z 11.12.2003 r., SA/Rz 925/03). Niewykonanie ustawowego obowiązku stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego polega bądź na uchylaniu się od podjęcia uchwały, bądź na podjęciu uchwały przybierającej postać odmowy stwierdzenia wygaśnięcia mandatu. Zajęcie przez radę stanowiska odmawiającego stwierdzenia wygaśnięcia mandatu, nie pozbawia jednak wojewody wydania w tym zakresie zarządzenia zastępczego (por. wyrok NSA z 17.10.2006 r., II OSK 1395/05).
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
