Wyrok NSA z dnia 29 września 2010 r., sygn. I FSK 1396/09
Wskazanie w skardze kasacyjnej przepisu nie stosowanego czyni zgłoszony zarzut nieskutecznym.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia WSA del. Jarosław Wiśniewski, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2008 r. sygn. akt I SA/Po 300/08 w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 24 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2002 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od J. Ł. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w P. kwotę 5.400 (słownie: pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 września 2008 r., sygn. akt I SA/Po 300/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. L. (dalej Skarżący lub Strona) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 24 grudnia 2007 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2002 r.
J. L., właściciel Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego "L." prowadził w roku 2002 działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży paliw płynnych (oleju napędowego, oleju opałowego i benzyny).
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. decyzją z dnia 12 października 2007r. dokonał odmiennego niż to wykazał Podatnik rozliczenia podatku VAT za poszczególne miesiące od marca do grudnia 2002r. i w konsekwencji określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 3.222.213,00 zł.
Wskazano, iż w związku z brakiem dokumentacji firmy "L.", która wg twierdzeń podatnika skradziona została przez współpracownika firmy, podatnik zobowiązał się, iż do dnia 18 lutego 2005r. odtworzy i przedłoży organowi dokumenty firmy, a w szczególności listę wszystkich kontrahentów oraz historię rachunków bankowych. W trakcie postępowania podatkowego podatnik nie wywiązał się jednak z tego zobowiązania i nie przedłożył żadnych dokumentów dotyczących działalności gospodarczej "L." w zakresie objętym kontrolą. Dane niezbędne do określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2002r. organ pierwszej instancji przyjął więc w oparciu o dowody wymienione w art. 181 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako Ordynacja podatkowa), tj. deklaracje podatkowe VAT-7, zeznanie roczne PIT-36, wyjaśnienia i zeznania kontrolowanego oraz świadków, a także inne dokumenty, zgromadzone w toku czynności sprawdzających i kontroli podatkowej. W odniesieniu do obrotu podatku należnego jako dowód przyjęto deklaracje podatkowe VAT-7 złożone przez podatnika w Urzędzie Skarbowym w L., uznając kwoty w nich zadeklarowane za prawidłowe. Organ porównał dane wynikające z deklaracji z danymi wynikającymi z faktur sprzedaży, jak i z przychodami wykazanymi w zeznaniu PIT-36, uwzględniając obrót wynikający ze sprzedaży oleju opałowego obliczonego na podstawie wartości jego zakupu i marży wskazanej przez podatnika w wysokości 1 grosz na litrze. Podatek naliczony natomiast ustalono w oparciu o zgromadzone faktury zakupu przy czym ze względu na szczególne okoliczności (tj. brak rejestrów zakupu VAT) obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający dokonano w miesiącu wystawienia tychże faktur.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
