Wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. II FSK 1386/09
Z wykładni prawa zaprezentowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny wynika, że Sąd pierwszej instancji wadliwie interpretując art. 20 ust. 1 i ust. 3 u.p.d.o.f. niewłaściwie określił zasady postępowania dowodowego, przez co uznał, że Organy podatkowe powinny uzupełnić postępowanie dowodowe. To prowadzić musi do wniosku, że zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie dowodowe było prawidłowe i nie wymagało uzupełnienia - co zresztą w treści wyroku z 6 stycznia 2009 r. także wprost stwierdzono. Powyższa konstatacja NSA nie jest, wbrew twierdzeniu autora skargi kasacyjnej, oceną stanu faktycznego sprawy, lecz wykładnią prawa w zakresie sposobu zastosowania art. 20 ust. 1 i ust. 3 u.p.d.o.f. w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzta Wolf-Mendecka (sprawozdawca), Sędzia NSA Grzegorz Borkowski, Sędzia NSA Jacek Brolik, Protokolant Agnieszka Sułkowska, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Go 119/09 w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 1 sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi kasacyjnej jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Go 119/09, mocą którego oddalono skargę I. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
W motywach orzeczenia Sąd przedstawił stan sprawy.
Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Z. decyzją z dnia 6 października 2005 r. ustalił Skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. w wysokości 112.241,30 zł od dochodów w wysokości 149.655,00 zł nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Organ ustalił, że I. P. zawarł związek małżeński z A. W. (P.) w dniu 7 sierpnia 1999 r. Wobec małżonki Skarżącego wszczęto postępowanie w tym samym zakresie. Od dnia zawarcia związku małżeńskiego między Stronami istniała ustawowa wspólność majątkowa. Z uwagi na to Organ kontroli skarbowej rozgraniczył przychody i wydatki I. P. z okresu od 1 stycznia do 6 sierpnia 1999 r. oraz przychody i wydatki małżonków P. z okresu od 7 sierpnia do 31 grudnia 1999 r. Organ stwierdził także, że na pokrycie wydatków poniesionych przez małżonków w czasie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej mogły być przeznaczone jedynie kwoty uzyskane przez nich w tym okresie, bowiem środki zgromadzone przez I. P. na dzień 1 stycznia 1999 r. oraz dochody uzyskane przez niego do dnia 7 sierpnia 1999 r. zostały przeznaczone na wydatki poniesione przez Skarżącego do dnia zawarcia małżeństwa, natomiast A. P. nie posiadała jakichkolwiek dochodów i oszczędności z okresu poprzedzającego wyjście za mąż. Nadto zostało ustalone, że w szczególności wydatki na modernizację budynku mieszkalnego i użytkowego nabytego przez I. P. przed zawarciem związku małżeńskiego były finansowane z majątku dorobkowego. Wydatki Skarżącego w okresie do 6 sierpnia 1999 r. ustalono w wysokości 186.124,64 zł, natomiast po zawarciu związku małżeńskiego wydatki wspólne z małżonką określono na kwotę 61.601,23 zł. Suma wydatków Skarżącego w 1999 r., na którą złożyły się wydatki sprzed zawarcia związku małżeńskiego oraz połowa wydatków poniesionych wspólnie przez małżonków, wyniosła 216.925,25 zł.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
