Wyrok NSA z dnia 6 sierpnia 2010 r., sygn. II FSK 492/09
W granicach swojej właściwości, organy podatkowe są nie tylko uprawnione ale wręcz zobowiązane do oceny ważności i skuteczności czynności cywilnoprawnych w zakresie ich skutków podatkowych.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Małgorzata Wolf - Mendecka, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA del. Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Protokolant Justyna Bluszko - Biernacka, po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Sz 461/08 w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 19 grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od P. sp. z o.o. z siedzibą w S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w S. kwotę 3600 (słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2008 r. o sygn. akt I SA/Sz 461/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w S. (zwana dalej Spółką lub skarżącą) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., z dnia 19 grudnia 2003 r. w przedmiocie dochodowego od osób prawnych za 2000 r.
2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym przyjętym przez Sąd I instancji stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Sporną decyzją organ odwoławczy - na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137 poz.926 ze zm. dalej OP) - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia 1 sierpnia 2003 r., określającą Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że Spółka niezasadnie zdaniem organów, zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów wskazanego okresu (w szczególności) kwotę 170.000 zł z tytułu odsetek od pożyczek udzielonych spółce przez jej udziałowca (firmę J. z/s w D. w Niemczech) na mocy umów z dnia 27 marca i z dnia 18 kwietnia 2000 r. Jak wyjaśnił organ II instancji, w pierwszej z umów udziałowiec zobowiązał się udzielić spółce pożyczkę w kwocie 448.600 zł, z czego 48.600 zł stanowiły odsetki płatne z góry. W rezultacie zawarcia tej umowy stronie wypłacono kwotę 400.000 zł. Natomiast drugą z umów udzielono podatnikowi pożyczki w kwocie 352.000 zł, która zawierała w sobie płatne z góry odsetki w wysokości 22.200 zł oraz zaliczkę na odsetki od debetu (należne głównemu udziałowcowi spółki z tytułu nieterminowego realizowania zobowiązań) w kwocie 130.000 zł. Po rozliczeniu wskazanych kwot odsetek, Spółce wypłacono 200.000 zł. W obu wskazanych umowach uzgodniono, że spłata pożyczki ma zostać dokonana w terminie do dnia 31 grudnia 2000 r. Z bilansu Spółki sporządzonego na dzień 31 grudnia 2000 r. wynikało, że ogólna kwota zobowiązań z tytułu wskazanych pożyczek (wobec udziałowca) wynosi 770.000 zł, a nie jak to wynika z umów pożyczek - 800.800 zł. Ponadto z pisma strony z dnia 15 grudnia 2003 r. wynikało, że zadłużenie w wysokości 770.000 zł zostało spłacone dopiero w dniu 17 stycznia 2002 r. (kwota 233.076,34 zł), w dniu 23 sierpnia 2002r. (kwota 313.795,90 zł) oraz w dniu 31 maja 2003r. (223.127,76 zł), co potwierdza, że odsetki spłacono razem z kwotą pożyczki. Wobec tego Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odsetki w kwocie 170.000 zł, które spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów 2000 r., nie zostały przez nią w tym okresie faktycznie zapłacone. Potwierdza to w szczególności wskazany wyżej bilans Spółki. Tymczasem zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.), dalej p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Tylko zapłacone odsetki mogą zatem stanowić koszt uzyskania przychodu. Orzekając o uchyleniu zaskarżonej decyzji - na skutek skargi Spółki, Sąd I instancji w wyroku z dnia 3 marca 2005 r. sygn. akt I SA/Sz 64/04 uznał, że w świetle postanowień umownych, należne pożyczkodawcy odsetki zostały zapłacone w dacie zawarcia powyższych umów (z góry), tj. w dniu 27 marca i w dniu 18 kwietnia 2000 r. Sąd I instancji przychylił się do zarzutu skargi, iż organ odwoławczy nie uwzględnił okoliczności zapłaty należnych udziałowcowi odsetek z tytułu udzielonych pożyczek w formie potrącenia. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem przez to, że opiera się na błędnym ustaleniu, iż czynność potrącenia nie miała miejsca w dacie zawarcia umów pożyczek, które to ustalenie miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
