Wyrok NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. I FSK 22/09
Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury nie mogło powstać u jej dysponenta, jeżeli u jej wystawcy nie powstał obowiązek podatkowy w tym podatku w odniesieniu do podatku podlegającego odliczeniu.
Teza od Redakcji
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska (sprawozdawca), Sędzia NSA Artur Mudrecki, Sędzia WSA del. Maja Chodacka, Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt I SA/Łd 314/08 w sprawie ze skargi M. W. i B. W. wspólników spółki cywilnej "D.P." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 7 grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od B. W. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w L. kwotę 3.600 ( słownie: trzy tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji i przedstawiony przez ten Sąd tok postępowania przed organami podatkowymi.
1.1. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt I SA/Łd 314/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, oddalił skargę M. W. i B.W.wspólników spółki cywilnej "D." na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 7 grudnia 2005 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1999 r.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny ustalony przez organy podatkowe w niniejszej sprawie.
Decyzją z dnia 24 marca 2004 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. określił Spółce zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od lutego do grudnia 1999 r. Organ I instancji wydając ww. decyzję, zakwestionował prawo do rozliczenia we wspomnianym okresie podatku naliczonego z faktur zakupowych, wystawionych przez P.H. "E." J. S. oraz "J." Sp. z o.o. z/s w Ł. Faktury te potwierdzały bowiem fikcyjne zakupy. Ustalono, m.in. w oparciu o złożone w toku postępowania karnego zeznania J. K., że wskazani kontrahenci Spółki nie dysponowali towarami wyszczególnionymi w tych fakturach (tkaniny, dzianiny i krosna), gdyż źródłem pochodzenia tych towarów były fikcyjne faktury firmy "M.", której właścicielem był J. K., wystawione na podstawie fikcyjnych faktur opatrzonych nazwą firm: "B." i "MA.". W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm. - powołana dalej jako "u.p.t.u.") jeżeli, towar nie został wprowadzony do obrotu, już na pierwszym etapie, to wszyscy kontrahenci uczestniczący w transakcjach, które dotyczyły tego towaru, nie nabyli go. W związku z tym, na podstawie § 54 ust. 4 pkt 5 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 156, poz. 1024 ze zm. - powołane dalej jako "rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r.") organ uznał, że przedmiotowe faktury nie dawały prawa do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
