Wyrok NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. II OSK 1647/08
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski Sędzia NSA Krystyna Borkowska /spr./ Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Protokolant Mariusz Szufnara po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "W." od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Lu 277/08 w sprawie ze skargi "W." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska oddala skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 2777/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę "W" G. G. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2008 r., utrzymującą w mocy decyzje Starosty Powiatowego w L. z dnia [...] stycznia 2008 r., w sprawie dopuszczalnych hałasów w środowisku.
Wyrok ten wydany został w następujących okolicznościach prawnych i faktycznych sprawy.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Starosta Powiatowy w L. ustalił dopuszczalny poziom hałasu na nieruchomości położonej przy ulicy W. 55 (działka nr A) należącej do H. G. i J. G., emitowanego z instalacji zakładu betoniarskiego "W." położonego przy ulicy Wierzbowej 59 na działce nr B i C, wyrażony wskaźnikiem Laeq D, dla pory dnia (600-2200), w wysokości 55dB. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że działki nr A, B i C znajdują się na obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako Obszar Rzemiosła i Drobnej Wytwórczości. Na obszarze tym dopuszczalne jest lokalizowanie zakładów, rzemiosła uciążliwego i drobnej wytwórczości z dopuszczeniem lokalizacji budynków mieszkalnych i mieszkań dla właścicieli zakładów oraz osób zatrudnionych. Ponieważ określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie terenu nie jest identyczne z wymienionym w art. 113 ustawy Prawo ochrony środowiska rodzajami terenów, organ zastosował wskaźnik dla obszaru o zbliżonym przeznaczaniu, czyli dla terenów zabudowy mieszkaniowo-usługowej. W związku z powyższym organ ustalił, ze poziom hałasu przenikający do środowiska na przedmiotowym obszarze nie może przekraczać 55 dB, podczas gdy w wyniku przeprowadzonych pomiarów hałasu w terenie stwierdzono, że równoważny poziom hałasu w porze dnia wyniósł 58,4 dB.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
