Wyrok NSA z dnia 6 października 2009 r., sygn. II GSK 96/09
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Kazimierz Brzeziński Sędzia NSA Jan Bała (spr.) Sędzia NSA Rafał Batorowicz Protokolant Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej N. O. P. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 października 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1602/08 w sprawie ze skargi N. O. P. Spółki z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1602/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę N. O. P. Spółki z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał w następującym stanie sprawy.
Pismem z dnia 1 października 2007 r. N. O. P. S.A. z siedzibą w W. wystąpiła do Zarządu Dróg Miejskich w W. z wnioskiem o wydanie decyzji zezwalającej na dalsze zajęcie pasa drogowego ul. O. w rejonie ul. K., w celu umieszczenia jednostronnego nośnika reklamowego o łącznej powierzchni reklamowej 18 m2, na okres od 12 października 2007 r. do 11 kwietnia 2009 r.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. Prezydent [...] W. odmówił spółce wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w ww. lokalizacji i zakresie. W ocenie organu, analiza zgromadzonych dokumentów oraz ustalone w trakcie postępowania okoliczności faktyczne sprawy pozwalały stwierdzić, że zezwolenie na wnioskowaną lokalizację nośnika reklamowego było niemożliwe ze względu na zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego w wyniku dekoncentracji kierowców. Wnioskowana reklama adresowana była do kierujących pojazdami, natomiast pas drogowy ul. O., którego dotyczył wniosek, pełnił ważną rolę w układzie drogowym [...] W. i charakteryzował się wysokim natężeniem ruchu kołowego. Organ podkreślił, że wskazane powyżej okoliczności w sposób jednoznaczny przesądzały, iż lokalizacja wnioskowanej reklamy nie mogła zostać uznana za przypadek szczególnie uzasadniony, a zatem w przedmiotowej sprawie nie zachodziła przesłanka określona w art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), dalej także jako: u.d.p., która uzasadniałaby wyrażenie zgody na lokalizację wnioskowanej reklamy.
Już dziś zamów dostęp
do IFK Platforma Księgowych i Kadrowych
- Codzienne aktualności prawne
- Porady i artykuły z najpopularniejszych czasopism INFOR wraz z bieżącymi wydaniami
- Bogatą bibliotekę materiałów wideo
- Merytoryczne dodatki, ściągi, plakaty
